Vorige week mocht ik uitrukken om een pasgeboren supermeid te gaan fotograferen. Binnenkort zal ik deze schoonheid samen met haar ouders nog eens uitgebreid op de gevoelige pixels vastleggen tijdens een shoot bij hen thuis. Ik kijk er naar uit.

Het enige nadeel aan foto’s maken van zo’n puur mensje is dat ik me weer ga afvragen of we toch niet aan een derde kindje zouden gaan denken

Wat doe je in godsnaam met een actieve kleuter en een al even actieve peuter in deze bijna winterse tijden. Van binnen blijven wordt het hele gezin gek, daarom trokken we afgelopen donderdag maar naar Paradisio in de hoop dat het tenminste niet te hard zou regenen.

Onze gebeden werden verhoord en het werd een supertof uitstapje. Deze dierentuin is een echte aanrader voor groot en klein. Op een halve dag zijn we niet eens helemaal rond geraakt, dus we komen hier zeker nog terug.

En omdat het niet altijd portretten en trouwfoto’s moeten zijn, hier enkele impressies van Paradisio.

FOTO: 17mm – 1/200 – f4 – iso1600 – Ik wou mijn door de zeeleeuwen gefascineerde zoontje als silhouet afbeelden daarom een exposure compensation van -1.33. Aangezien ik een milliseconde te laat was met afdrukken stond de neus van de zeeleeuw er niet helemaal op. Ik heb er dan maar een stukje van een andere zeeleeuwfoto aangeplakt en het venster iets groter gemaakt.

FOTO: 200mm – 1/250 – f2.8 – iso400 – Ik vond dit gewoon een heel grappige vogel om te portretteren. Blijkbaar was dit niet naar de zin van één of ander klein zwart vogeltje, want hij werd vreselijk boos op mij. Aanvankelijk beperkte hij zich tot pikken naar mijn schoenen, maar al snel viel hij mij aan in een indrukwekkende glijvlucht. Genoeg vogeltjes voor mij.

FOTO: 40mm – 1/800 – f4 – iso200 – In photoshop heb ik het contrast van deze foto van een witte pauw extreem opgedreven en enkele lichte plekjes in de achtergrond weggewerkt.

Het is zover, na lang zwoegen staat www.x-pose.be eindelijk online. Het was mijn bedoeling om een eenvoudige maar informatieve site te creëren die ik makkelijk zelf kan onderhouden.
Oordeel zelf of ik in mijn opzet geslaagd ben. Mocht je foutjes ontdekken of suggesties hebben, appreciëer ik die ten zeerste.

De website zal in de toekomst natuurlijk nog uitgebreid en geoptimaliseerd worden. Ik hou jullie zeker op de hoogte.

En om er toch een fotootje bij te zetten, hier een zelfportretje dat ik maakte voor op mijn site.

Het moeten niet altijd knappe grieten en schattige kindjes zijn, daarom deed ik gisteren een korte shoot met Bruno. We hadden slechts een uurtje tijd en de wind blies mijn camera bijna uit mijn handen maar dankzij de superpositieve houding van Bruno werd het toch een leuke shoot.

Thanks Bruno!

Na maanden twijfelen, rekenen, informatie opzoeken en nog meer twijfelen, heb ik vorige week eindelijk de knoop doorgehakt en geïnvesteerd in heel wat nieuw fotomateriaal.

‘Boys and their Toys’, het is een cliché dat jongens van alle leeftijden gek zijn op nieuw speelgoed. En zoals de meeste cliché’s zit er ook in deze uitspraak heel veel waarheid.

Ik ben dan ook in de wolken met het nieuwe fotomateriaal dat ik vorige week in mijn bezit kreeg. De nieuwe camera en lenzen hebben zo’n aantrekkingskracht dat ik mezelf moet verplichten om aan het werk te gaan ipv de hele dag testfoto’s te maken van de duiven op de lantaarnpaal voor mijn huis, de bloemen in de tuin, mijn vrouw en kindjes, …

Het materiaal dat ik tot nu toe gebruikte is verre van slecht en ik ben van mening dat de persoon achter de camera, altijd belangrijker zal zijn dan het materiaal zelf. Maar de laatste maanden botste ik steeds meer en meer op de beperkingen van mijn uitrusting. Er zijn technieken en stijlen die ik wou uitproberen, die ik technisch eenvoudigweg niet kon realiseren. Maar het verschil zit ‘m vaak net in de kleine dingen: te beperkte buffer, trage en niet altijd betrouwbare focus, een stop te weinig lichtsterk om goed te zijn, ergonomie, …

Ook heel belangrijk is de factor snelheid. Dit geldt natuurlijk voor het maken van de foto’s maar nog meer voor het verwerken ervan. De gangbare prijzen voor fotoshoots en reportages zijn in ons land helaas heel laag in vergelijking met andere landen. Volgens mij zijn er twee opties om dit soort fotografie rendabel te houden: Ofwel verlaag je de kwaliteit, ofwel zorg je ervoor dat je sneller werkt met behoud van kwaliteit.

Ik kies resoluut voor de tweede opties. Het plezier en de voldoening van de fotografie zit hem voor mij in het creëren van beelden die verhalen vertellen en emotie oproepen. Mijn nieuwe materiaal zorgt ervoor dat ik tijd win doordat ik in minder tijd evenveel of meer geslaagde foto’s heb als vroeger. Doordat ik nu gebruik kan maken van beter materiaal, win ik ook tijd in de postprocessing-fase. De beelden komen immers beter standaard uit de camera.

Het heeft heel wat twijfel en slapeloze nachten gekost maar ik ben blij dat ik uiteindelijk de knoop doorgehakt heb om deze investering te doen. Voor sommigen is dit misschien een peulschil maar ik had deze investering op dit moment nooit kunnen doen zonder de hulp van mijn ouders. Ik kan onmogelijk mijn dankbaarheid uitdrukken voor al hetgene wat ze voor mij gedaan hebben en nog steeds doen. Laat daarom elke geslaagde fotoshoot en reportage een eerbetoon zijn aan deze twee mensen waaraan ik heel veel te danken heb.

‘Zomer’ betekent voor een fotograaf: moeilijk te controleren contrasten en liters transpiratievocht. Maar tegelijkertijd zijn de mensen veel beter gezind en krijg je weer heel wat fotomogelijkheden die er niet zijn bij minder goed weer.

Gisteren genoot Kobe van een heerlijke speelnamiddag met zijn vriendinnetje in de tuin.

Foto: 1/250 – f/3.5 – 75mm – exposure compensation: -1

Foto: 1/2500 – f/2.8 – 75mm – exposure compensation: -1

Foto: 1/1000 – f/4 – 75mm

Foto: 1/2000 – f/2.8 – 54mm – exposure compensation: -2

Vorig jaar was ik te gast op de trouw van mijn nicht en haar vriendin. Hoewel ik mij in de eerste plaats bezig gehouden heb met zeveren, eten, drinken en shaken, heb ik toch ook enkele foto’s gemaakt. Maar zoals dat bij privé-foto’s al eens gebeurd, bleven de digitale bestanden veel te lang onaangeroerd op mijn harde schijf staan.

Foto: 1/15 – f5 – 59mm – indirect geflitst – in photoshop omgezet naar sepia en een zelfgemaakte action toegepast om het ‘glow’-effect te bereiken.

Onlangs zag ik een mooie slideshow op het net en kreeg ik het idee om daar ook eens mee te experimenteren. Zo’n slideshow lijkt me immers een interessante extra dienst om aan te bieden aan mijn klanten voor reportagewerk.

Jarenlang bezig zijn met het monteren van videofilms bleek nu ook duidelijk een voordeel te zijn voor mijn fotowerk. Uiteindelijk is zo’n slideshow gewoon een film met stilstaande beelden. Zoveel verschilt de slideshow software niet van een videomontagepakket, dus kon ik meteen aan de slag.

Je kan de slideshow bekijken op:
http://www.photodex.com/sharing/viewshow.html?fl=2582693&alb=0

Ik besef dat er nog heel wat verbeterd kan worden aan deze slideshow maar mijn nicht en haar vrouw waren er alvast zeer tevreden mee (of was dat omdat ik bijna een jaar na hun trouw, de beelden eindelijk bewerkt heb).