De aanloop naar de eindejaarsfeesten is traditioneel een periode van (al dan niet) subtiele hints en wenslijstjes om er toch maar voor te zorgen dat je deze keer eens leuke cadeautjes kan uitpakken. Dit is het ideale moment om quasi achteloos foldertjes te laten slingeren en openlijk te praten over dingen die je graag zou hebben.

Ik weet dat er heel wat fotografen dit blog lezen, dus dacht ik dat het geen kwaad kon om een paar geschenksuggesties te doen teneinde het vreedzame karakter van de eindejaarsfeesten te stimuleren. Daarom bespreek ik enkele foto-gerelateerde producten waaraan ik zelf al veel plezier beleefd heb of vermoed dat ik er veel plezier aan zou beleven. We beginnen met een paar lenzen.

Plastic Fantastic is de bijnaam voor de Canon EF 50mm f/1.8 II lens. Dit compacte superlichte vaste lensje voelt verschrikkelijk goedkoop aan, maar de beeldkwaliteit is omgekeerd evenredig met de bouwkwaliteit. Vroeger was een 50mm DE standaardlens voor analoge fotografie omdat de beeldhoek ongeveer overeenkomt met die van onze ogen. Op de meeste digitale camera’s zorgt de vermenigvuldigingsfactor ervoor dat de 50mm, in de buurt komt van een 80mm (op full frame) waardoor de lens misschien iets minder universeel is. Daar tegenover staat natuurlijk dat de 50mm op digitaal een perfect portretlensje wordt. Dankzij de maximum opening van f/1.8 is deze lens ook bruikbaar in donkere omstandigheden en kan je naar hartelust experimenteren met een kleine scherptediepte. Dit lensje dwingt je om na te denken over je kadrage en je scherptediepte en zorgt er aldus voor dat je beter gaat fotograferen.
Ik heb zelf mijn plastic fantastic vervangen door een Canon EF 50mm f/1.4 USM voor de betere focus en de nog iets hogere beeldkwaliteit en als je geld teveel hebt, kan je ook de Canon EF 50mm f/1L USM kopen. Maar de plastic fantastic is prijs/kwaliteit waarschijnlijk de beste lens op de markt. Dit lensje kan je online voor minder dan 100 EUR kopen. Nikon heeft trouwens een vergelijkbare lens in zijn assortiment.

Enkele voorbeeldjes van deze lens op de goeie oude 300D.

iso 100 – 1/125 – f/1.8

iso 200- 1/80 – f/2.2

iso 1600 – 1/100 – f/1.8

iso 100 – 1/40 – f/2.8

iso 200 – 1/250 – f/2.8

Nog meer fantastische plastiek: Kitlensjes worden vaak aanzien als dikke brol maar zo slecht zijn ze helemaal niet. Ze zijn weliswaar niet geweldig gebouwd, niet lichtsterk en de beeldkwaliteit is niet top maar voor de beginnende en/of budgetbewuste fotograaf, zeker niet slecht. Als je zo’n kitlensje samen met de camera koopt, zijn ze spotgoed (vanaf een euro of 50). Voor dat geld krijg je een allround zoomlens waarmee je zowel landschappen als portretten kan maken. De beeldkwaliteit valt ook best mee, al zal je soms wat meer moeten verscherpen e.d. in photoshop.
Ik heb mijn eerste stapjes in de digitale fotografie gezet met de Canon EF-S 18-55 f/3.5-5.6 en met dat lensje de basis gelegd voor mijn huidige werk. Er zitten nog steeds foto’s in mijn portofolio die met deze lens gemaakt zijn. Als je nog niet meteen weet bij welke soort fotografie je interesse ligt is een kitlens een uitstekend startpunt. Je kan later nog altijd betere lenzen kopen. De kitlens reist nog steeds mee in mijn fototas als backup en het is de lievelingslens van mijn vrouw omdat hij zo licht is.

Voorbeeldjes met de 300D en de kitlens:

iso 200 – 1/160 – f/5.6 – 55mm

iso 400 – 1/125 – f/5.6 – 18mm

iso 100 – 1/200 – f/5.6 – 55mm

iso 100 – 1/60 – f/5.6 – 47mm

iso 100 – 1/60 – f/5.6 – 55mm

Allround portretlens: De Tamron SP AF28-75mm F/2.8 XR Di LD Aspherical (IF) moet qua beeldkwaliteit amper onderdoen voor zijn Canon en Nikon tegenhangers maar kost maar ongeveer een derde (minder dan 350 EUR). Te goed om waar te zijn? Ja en nee. De bouwkwaliteit (hoewel niet slecht) komt niet in de buurt van de grote broers en ook qua focus is de Tamron een stuk minder snel (en soms eens onnauwkeurig) in vergelijking met de Canon EF 24-70 f/2.8L USM. Voor een professionele fotograaf is de meerprijs voor een Canon L-lens zeker te verantwoorden maar voor de amateur is de Tamron zeker een waardig alternatief. Het is immers een lichtsterke en veelzijdige lens om mensen mee te fotograferen. En als je niet veel behoefte aan groothoek hebt, ook een goeie allround lens.
Ik heb wel al een aantal keren gehoord dat de ‘quality controle’ bij Tamron niet erg betrouwbaar is en de kans dat je een slecht exemplaar koopt, niet denkbeeldig is. Mocht je een Tamron kopen, zou ik dus aanraden om ze in de winkel te testen voor je koopt.

Voorbeeldjes van de 28-75 op de 300D:

iso 200 – 1/200 – f/2.8 – 60mm – fill flash

iso 100 – 1/200 – f/2.8 – 67mm

iso 100 – 1/250 – f/22 – 30mm – circulaire polarisatiefilter

iso 100 – 1/40 – f/2.8 – 59mm

iso 400 – 1/128 – f/2.8 – 75mm

Allround telelens: Ik heb zelf geen Sigma APO 70-300mm F4-5.6 DG MACRO maar ik heb er al wel veel foto’s van gezien en heb het exemplaar van mijn goeie vriend Jan al een paar keer in handen gehad. Dat is genoeg om te weten dat deze lens best goed gebouwd is en heel knappe beelden oplevert. Met een bereik van 70-300 liggen er tal van fotografische mogelijkheden voor je open. Je maakt er spontane candids mee maar ook in de modellenfotografie is een lange zoom heel bruikbaar. Sommigen zullen zeggen dat 300mm (ongeveer 450mm op digitaal dus) nog tekort komt voor natuur- en sportfotografie. Een klein schuw vogeltje fotograferen of een voetballer aan de andere kant van het veld, zal natuurlijk niet veel opleveren op 300mm maar er zijn genoeg andere beesten en sporten te fotograferen waarbij je wel dicht genoeg kan komen. Als toemaatje heeft de Sigma trouwens nog een behoorlijke macrofunctie.
Ik heb zelf de fantastische (maar ook dure) Canon EF 70-200 f/2.8 L IS USM. Op zich is die natuurlijk stukken beter dan de Sigma, maar toch koop ik me misschien wel zo’n Sigma 70-300 bij. Mijn Canon is immers veel te groot, zwaar en duur om op vakantie even mee te nemen naar het strand ofzo.

Ik beweer niet dat ik een lenzenexpert ben en er zijn vast nog andere budgetlenzen die prijs/kwaliteit heel goed zijn. De keuze van een lens hangt van budget en wat je wil fotograferen.
Zelf kies ik als professionele fotograaf hoofdzakelijk voor de duurdere objectieven. Ik ben geen materiaalsnob, dus het rode lijntje van een L-lens speelt geen rol bij mijn keuze. Ik koop ze omdat mijn klanten betrouwbaar en optische goed materiaal verdienen. De (soms zeer forse) meerprijs tov de budgetlenzen is daarom voor mij aanvaardbaar.
Ik heb ook niets tegen amateurs die het beste van het beste kopen en daarmee slechts middelmatige resultaten halen. Wie ben ik om te zeggen waaraan iemand zijn geld moet besteden. Waar ik wel iets tegen heb, is de snobistische houding die op vele forums en fotoclubs stelt dat je geen goede foto’s kan maken zonder het allerbeste materiaal.
Met deze post wil ik enkel aantonen dat goeie lenzen niet noodzakelijk peperduur moeten zijn.

Vorige donderdag mocht Maya twee kaarsjes uitblazen. Vrijdag, zaterdag en zondag mocht ze dat ritueel nog eens herhalen om de belangrijkste naasten de gelegenheid te bieden dit te aanschouwen.

Op haar verjaardag zelf moesten met Kobe een gecompliceerd ziekenhuis- en doktersparcours afleggen. Niets ernstigs en het tweede doktersbezoek heeft tenminste een goeie kans opgeleverd dat hij toch niet onder het mes moet voor een kleine ingreep (zoals we eerst vreesden). Maar de consultaties en testen betekenden wel dat de festiviteiten beperkt werden tot een versierde huiskamer, een cadeautje en een lichtelijk verhoogde tolerantiegrens tov Maya’s grilletjes.

Vrijdag moest de schade dan ingehaald worden en werd Maya verkozen tot prinses van de dag en kreeg ze alle aandacht van mama, papa en grote broer. Ook oma en opa (mijn ouders) konden niet wachten tot het officiële feest (zondag) en verschenen ten tonele met de familietraditie bij uitstek … de puddingtaart.

Maya deed haar imago van goeie eter (vooral als het zoet is) alle eer aan en de puddingtaart was in een mum van tijd geschiedenis.

Het officiële feest was dus gepland voor zondag maar ook zaterdag was er ook een feest. En dit enkel en alleen omdat mijn schoonouders gescheiden zijn en hun gecombineerde ego’s te groot zijn voor onze woonkamer. Persoonlijk heb ik de grootste moeite om toegevingen te doen aan mensen die hun persoonlijke problemen niet even opzij kunnen zetten voor de verjaardag van een kleinkind. Maar ik wil mijn kinderen ook onaangename stiltes en in het ergste geval openlijke ruzies besparen. Zo werd zaterdag voor bompa Freddy en zijn vriendin Fanny “toert met een zjat kaffe” geserveerd.

Maya kreeg een hele leuke knuffel cadeau die volgestouwd was met geavanceerde elektronica. De minste aanraking van het beest resulteert immers in een klank- en lichtspectakel. Bompa heeft blijkbaar ook een korting voor vroege bestellingen kunnen bedingen bij de heilige Nicolas. De kinderen kregen immers ook een onfatsoenlijke hoeveelheid snoepgoed dat ze meteen aan een uitgebreid onderzoek wilden onderwerpen.

Na Bompa’s vertrek, ging vrouwlief nog snel wat inkopen doen voor het feest van de volgende dag. Ik genoot samen met de kindjes van het eerste rustmoment van het weekend. Maya houdt wel van knuffelen maar een knuffelsessie is bij haar meestal beperkt tot enkele seconden. Daarom genoot ik ervan dat ze op mijn schoot kwam zitten, haar hoofdje in mijn nek legde en dit gedurende meer dan 15 minuten.

Het intieme vader-dochter moment werd abdrupt beëindigd door een krachtig protest van Maya’s maag. Mijn broek en de nieuwe hoogtechnologische knuffel werden het canvas voor een abstract schilderij met als titel “I hate birthday parties”.
Mijn kinderen hebben allebei een zeer sterke maag, maar ze zijn het er blijkbaar over eens dat als er overgegeven wordt, dit bij voorkeur op papa dient te gebeuren.

Na een verkwikkende nachtrust was Maya gelukkig genoeg gerecupereerd om ’s zondags ook meter, peter, mami, papi, oma en opa te ontvangen.

De voorziene hapjes bleven uiteraard in de kast en de talloze cadeautjes konden Maya’s ondertussen herwonnen eetlust in toom houden.

Ook Kobe deelde in de gulheid van de aanwezigen en mocht menig cadeautje uitpakken.

De hit van de dag was een speelgoedkeuken. U kan denken dat dit in deze tijden van geëmancipeerde vrouwen een geschenk is dat de voorbijgestreefde klassieke rollenpatronen in stand probeert te houden. Maar feit is dat Maya met geen stokken van haar fornuis weg te slaan was. Gelukkig kan je steeds op Kobe rekenen om voor enige politieke correctheid te zorgen. Als een echte nieuwe man begon hij immers meteen de vaatwasser in te laden.

O nostalgie! De viewmaster blijkt nog steeds springlevend te zijn.

De obligate verjaardagstaart mocht ondanks de gebeurtenissen van de vorige dag niet ontbreken. Gelukkig konden we Maya overtuigen slecht enkele hapjes te proeven voor ze terugkeerde naar haar potten en pannen.

Ondertussen heeft Maya haar eetlust weer helemaal teruggevonden, is de rust weergekeerd en is mijn broek weer een maagdelijk canvas. Alles is weer normaal met uitzondering van de hoogtechnologische knuffel … die stinkt namelijk als de pest. Een vochtige doek met een beetje zeep volstond om de vlekken eruit te krijgen (niet teveel water om de elektronica niet te beschadigen) maar de geur is ondanks meerdere intensieve Febrèze-behandelingen niet weg te krijgen. Mocht er een amateur tante/nonkel Kaat tussen mijn lezers zitten, alle tips zijn welkom.

Vorige week kozen Gunther, Kathleen en ik er zonder enige twijfel de slechtste dag uit om een verlovingsshoot te doen. Regenvlagen en een snijdende wind konden dit spontane koppel echter niet tegenhouden. Hoewel het een donkere grijze dag was, zorgden de herfstkleuren gelukkig voor mooie achtergronden.  

De dagen worden korter, de blaadjes vallen van de bomen, sparren worden vetgemest en de kerstman onderwerpt zijn slee aan een laatste controle. Met andere woorden: de eindejaarsfeesten komen eraan!
 
Dat wordt weer zoeken naar originele kerstkaarten en cadeau’s waarvan je hoopt dat ze niet de zoveelste miskoop blijken te zijn. Ieder jaar is het van dat … tot nu. Want dit jaar heeft X-Pose twee promoties klaarstaan waarmee je gegarandeerd succes zal oogsten.  

FOTOSHOOT MET 15 GRATIS WENSKAARTEN – 125 EUR
Gedurende ongeveer anderhalf uur maak ik bij jou thuis of op een leuke locatie een heleboel originele foto’s van je familie. We kunnen de foto’s overgieten met een sfeervol kerstsausje waarvoor ik alle ingrediënten meebreng. Indien je liever een andere stijl hebt, zorgen we voor moderne lifestyle foto’s of tijdloze klassiekers. Een combinatie van verschillende stijlen is natuurlijk ook mogelijk.
Alle geslaagde foto’s worden geoptimaliseerd en online geplaatst zodat je rustig je favoriete foto’s kan kiezen. Vier foto’s naar keuze worden afgedrukt in groot formaat (20×30cm). Daarnaast krijg je er van ons 15 wenskaarten met een foto en boodschap naar keuze GRATIS bij. Uiteraard kan je ook wenskaarten en andere foto’s bijbestellen in eender welk formaat. Ook foto-agenda’s, kalenders, slideshows, canvasprints, … zijn mogelijk.
Dit is je ideale kans om je familie eens op een leuke manier te laten vereeuwigen en je vrienden en familie te verrassen met een originele kerstkaart.
 
GEEF EEN FOTOSHOOT CADEAU
Je gaat gegarandeerd scoren als je je partner, familielid of vriend een cadeaubon van X-Pose geeft. Iedereen wil immers wel eens leuke foto’s van zichzelf of zijn familie.
Onze standaard fotosessie ter waarde van 125 EUR omvat een shoot van ongeveer anderhalf uur, online fotogallerij en vier afdrukken naar keuze (formaat 20×30cm). Voor elke cadeaubon die voor 31/12/06 besteld wordt, doen we daar GRATIS een poster van 45 op 30 cm bij. Meer info over onze standaardformule vind je op www.x-pose.be/prijsshoot.html . Als je speciale wensen hebt (bv visagiste, speciale locatie, …) maken we graag een cadeaubon op maat.
Bestel je cadeaubons als je iemand eens een echt mooi cadeau wil geven.
 
Beide promoties zijn slechts geldig tot 31 december 2006. Aarzel niet om je fotoshoot te boeken want de plaatsen raken snel opgevuld in deze periode. Ook je cadeaubons kan je best zo snel mogelijk bestellen om er zeker van te zijn dat ze op tijd onder de kerstboom geraken.
 
Bestel je fotoshoot of cadeaubons NU door te bellen naar 0475/32.62.97 of te mailen naar bert@x-pose.be.
Bedrijven of organisaties die op zoek zijn naar originele kaartjes, kalenders, … kunnen terecht op hetzelfde nummer of via b2b@x-pose.be. 
 
PS: Men zegge het voort!

Gisteren was een hoogdag voor mijn website. Ik kreeg immers niet minder dan 2125 unieke bezoekers uit alle hoeken van de wereld over mijn virtuele vloer. Het overgrote deel daarvan kwam voor mijn artikel over de foto’s voor mijn kerstkaarten. Ik heb ook een heleboel mails gekregen met de vraag of ik van plan ben om nog dergelijke artikels te schrijven.

Op zich zou ik dat dolgraag doen want ik vind het plezant om onderwerpen te zoeken, die uit te werken en mijn kennis te delen. Zo’n artikel schrijven is helaas een bezigheid die veel tijd en energie kost. Die ‘effort’ brengt leuke complimentjes op en ik geef toe dat ik daar niet geheel ongevoelig voor ben. Maar ik mag niet vergeten dat ik in de eerste plaats een zaak te runnen heb. Mijn zelfstandige activiteit is nog niet op het punt dat ik er comfortabel full time mee bezig kan zijn. Daarom ben ik het aan mezelf en mijn gezin verplicht om niet teveel van mijn tijd te besteden aan dingen die niets opbrengen.

Tenzij … Tenzij ik een manier vind om het delen van mijn kennis op de één of andere manier kan commercialiseren. Ik weet dat ‘commercieel’ voor velen een vies woord is maar zolang de geleverde diensten of producten in verhouding staan met de prijs is er volgens mij niks mis mee.
Ik heb overigens absoluut niet de intentie om het soort artikeltjes dat ik voor mijn blog schrijf te verminderen. Zolang ik dit kan volhouden en er een publiek voor is, ga ik daarmee door. Maar ik heb regelmatig zin om bepaalde onderwerpen een heel stuk grondiger uit te diepen.

Voorlopig zijn het nog vage hersenspinsels en losse ideeën maar ik ga toch eens goed nadenken over:

WORKSHOPS
Ik geef nu al af en toe een geïmproviseerde workshop en heb vroeger ook wel videoworkshops gegeven. Maar misschien moet ik dit eens wat gaan structureren en een aantal workshops vastleggen. Ik denk aan een combinatie van een minimum aan theorie, voorbeelden en praktische oefeningen waarbij de mensen (onder begeleiding) zelf aan de slag kunnen. Dat kan een basisworkshop zijn voor beginnende fotografen maar een workshop kan ook over een heel specifiek onderwerp gaan zoals werken met flits, natuurlijk licht, kinderfotografie, … 

DVD
Veel mensen vinden het makkelijker om iets te leren als ze effectief kunnen zien wat er gebeurt. Zelf heb ik alvast heel veel geleerd uit mijn DVD box van Dean Collins.
Ik heb in het verleden al heel wat video’s geproduceerd voor bedrijven en organisaties. Bovendien beschik ik over de kennis, contacten en al het nodige materiaal om een professionele DVD te produceren. Het voordeel van een DVD is dat ik alle aspecten ervan zelf in de hand heb.

Zoals ik al aangaf, zijn dit slechts een paar losse ideeën in de hoop een manier te vinden om mijn kennis te delen te combineren met de economische realiteit. Ik stel jullie input in deze materie ten zeerste op prijs. Dus als jullie een mening hebben over vragen als:

- Zouden jullie een dergelijke workshop volgen of DVD kopen?
- Waarover moet het gaan?
- Wat mag het kosten?
- Hoe moet zo’n workshop verlopen?
- …

Laat je gaan!

Vandaag heb ik eindelijk de tijd gevonden (lees: gemaakt) om de foto’s van de shoot met Peggy af te werken.

Ik beloof jullie nu al een tijdje dat ik jullie mijn zelfgemaakte diffusiepaneel eens zou laten zien waarmee ik de laatste tijd aan ‘t experimenteren ben. Het was wachten op een goeie gelegenheid om bij een echte fotoshoot wat overzichtsbeelden te maken en alle nodige instellingen te noteren. Onze korte familieshoot voor de kerstkaartjes, was de perfecte gelegenheid.

Om het maar meteen goed te doen, heb ik er maar een artikel over geschreven. En omdat ik ook nog een hoop Britten, Amerikaanders, … een uitlegje over mijn lichtpaneel schuldig was, heb ik het artikel maar in een soort Engels geschreven. Waarvoor, overigens, mijn oprechte excuses bij mijn bloglezers.

Het artikeltje vind je hier. Laat maar weten of dit soort dingen interessant is.

Eergisteren had ik een minishoot gepland met ons gezinnetje om wat foto’s te maken voor de kerstkaarten. Het weer was perfect … tenminste als je foto’s wenst van kletsnatte, verkleumde kinderen die vastgeketend zijn om te vermijden dat ze gaan vliegen. Ik heb dan maar een beetje geïmproviseerd en onze woonkamer werd omgetoverd tot een ministudio.

Het stoere imago van zoonlief staat het hem niet toe om zich te verkleden en voor een foto te poseren. Gelukkig is dochterlief op dat vlak de tegenpool van haar broer. Is ze niet verschrikkelijk ‘kjoet’?

Foto: 1/200 – f/8 – 100 iso – 50mm – Maya wordt belicht door een flits waarvoor een groot diffusiescherm geplaatst is. De achtergrond wordt belicht door een tweede flits met geïmproviseerde gobo.

Uiteindelijk is trouwens ook zoonlief overstag gegaan in ruil voor verregaande concessies omtrent zijn dagelijkse snoeprantsoen. Meer foto’s volgen later.

Ik ben ook een verslagske aan ‘t maken van hoe deze foto tot stand gekomen is. Binnenkort vinden jullie dit online.

Ziehier de overige resultaten van de portofolioshoot met Maureen. Het was de bedoeling om foto’s te maken die Maureen van haar beste kant laten zien zonder virtuele plastische chirurgie toe te passen in Photoshop. Niet dat Maureen dat nodig heeft maar bij modellenfotografie wordt er al snel een rimpeltje, walletje of miniscule lovehandels weggewerkt. Met deze foto’s wil Maureen zich gaan presenteren bij enkele modellenbureau’s en die willen vooral zien hoe een model echt is.

Door verschillende stijlen, outfits, looks en locaties te gebruiken, hoop ik erin geslaagd te zijn om een gevarieerd beeld te geven.

Bovenstaand natuurlijk portret is bewust heel eenvoudig en vlak gehouden. Het hoofdlicht komt van een flitser die door een groot diffusiepaneel flitst. Een tweede flitser rechts achter het model zorgt voor de belichting van de achtergrond en een beetje haarlicht. Door wat licht van de achtergrondflitser door haar haren te laten spelen, wou ik de relatieve vlakke look van de foto een beetje doorbreken.

Het hoofdlicht komt van een flits in een kleine zilverwitte paraplu links, boven en voor het model. Een tweede flits achter het model (gericht op haar rug) zorgt voor afscheiding van de achtergrond.

Belichting via het grote diffusiescherm rechtsvoor het model. Om de aandacht op de ogen te leggen, gebruikte ik een kleine scherptediepte.

15 minuten droog en redelijk licht weer, waren genoeg om een paar ’street fashion’ foto’s te maken.

Hier heb ik het vlakke bestaande licht wat geholpen door in te flitsen met de flits op de camera.

Natuurlijk licht door een groot venster.

Datzelfde vensterlicht doet ook hier zijn werk. Een zwarte lederen sofa zorgt voor een mooi neutrale donkere achtergrond.

Modellenbureau’s vragen meestal enkele bikini/lingeriefoto’s omdat het voor hen natuurlijk belangrijk is om een beeld te hebben van het lichaam van het model. Een woonkamer is meestal te klein om fullbody shots te maken zonder een groothoeklens (en de bijhorende perspectiefvertekening) te moeten gebruiken. Maureen trotseerde daarom enkele minuten te bittere koude om in de tuin snel enkele ‘overzichtsbeelden’ te maken. Het licht verminderde zo tegen de avond aan heel snel waardoor we maar een paar minuten hadden. Door de kou konden we ook niet gaan experimenteren met kunstlicht buiten want dat zou te lang duren. Ik ben niet wild van deze twee buiten bikinishots maar gezien de omstandigheden was dat het beste wat ik kon maken.

Werken met Maureen was in elk geval een aangename ervaring en ik hoop dat mijn foto’s haar kunnen helpen om wat modelopdrachtjes binnen te halen. Maureen ziet poseren als een creatieve hobby maar als ze daarmee af en toe een centje kan bijverdienen is dat natuurlijk goed meegenomen voor een studente.

De portretfoto’s van het huwelijk van Arn & Marianne hadden jullie nog niet gezien. Bij deze …