De meeste koppels plannen hun verlovingsshoot liefst in de lente of de zomer omdat de kans op goed weer dan groter is. Een beetje zon is immers altijd aangenaam en toont ook mooi op de foto. Midden maart leek Pieter en Ilse een goed moment om al een beetje van de lente te genieten. Helaas voor hen (en voor mij) werden we getrakteerd op lage temperaturen, een ijzige wind en enkele hagel- en regenbuien. De nieuwe studio zou een comfortabel alternatief kunnen zijn ware het niet dat Pieter en Ilse absoluut buitenfoto’s wilden. Ze willen namelijk een 10-tal zeer verschillende foto’s om de tafels op hun huwelijksfeest te sieren.

Gelukkig bleken Pieter en Ilse niet alleen zeer fotogeniek te zijn maar ook te beschikken over veel doorzettingsvermogen en de nodige humor om de barre omstandigheden te weerstaan. Aan mij de taak om de omstandigheden er wat mooier te laten uitzien dan ze in het echt waren.

Bij de foto’s hierboven en -onder heb ik getracht om het geheel een wat zonnigere sfeer te geven door een draadloze flits achter Pieter te verstoppen. Op die manier creëer je tegenlicht dat sterk doet denken aan het licht van een laagstaande zon.

De zwaarbewolkte hemel heeft ook zo zijn voordelen. De wolken vormen eigenlijk een gigantische softbox, die heel zacht licht levert dat gezichten heel mooi verlicht.

Toen de zon eventjes een klein gaatje tussen de wolken vond, hebben we er van geprofiteerd om voor enkele beelden een zomers gevoel te creëren. Het harde licht (en de schaduwen die het creëert) zijn een goeie manier om structuren zoals van de boomschors mooi te laten uitkomen. Het is wel oppassen om de contrasten onder controle te houden. Een truukje dat ik daarvoor vaak gebruik is om mijn onderwerp naar de zon te richten.

Harde contrasten in het gezicht worden door veel fotografen geweerd maar af en toe kan het wel voor mij. Bij onderstaande foto vind ik het persoonlijk wel geslaagd.

Na 10 minuutjes met af en toe een beetje zon, gingen de hemelsluizen open en werden we bekogeld met hagelbolletjes. Jullie kennen ondertussen mijn voorkeur voor afdakjes en ook deze keer was er een afdakje/tunneltje dat ons toeliet om verder te werken.

De techniek om foto’s zoals die hieronder te maken heb ik eerder al beschreven.

Een klein wandelingetje langs de vijver, werd de afsluiter van de shoot. Een eenzame zwaan, wou persé mee op de foto.

De kou werd ruimschoots gecompenseerd door de warmte van Pieter en Ilse. Ik kijk er echt naar uit om hun huwelijk deze zomer te fotograferen.