Zaterdag was een dag om naar uit te kijken want David Hobby aka Strobist kwam naar Parijs om een seminar te leiden. Ik heb even getwijfeld of ik wel zou gaan omdat ik betwijfelde of ik er nog veel zou kunnen bijleren. Maar toen Pieter mij een lift naar Parijs aanbood, besloot ik toch te gaan. We werden ook nog vergezeld door Ake en Madelien.

Hoewel ik alleen Ake al persoonlijk kende, klikte het meteen tussen ons vier. Als er na 10 minuten al ongestrafd serieuze steken onder water gegeven mogen worden, zit het wel goed.

Uiteraard moesten er onderweg al een paar foto’s genomen worden. Al dat geflits zal ongetwijfeld enige paniek veroorzaakt hebben bij de weinige andere chauffeurs op de baan.

Ake was er op één of andere manier in geslaagd om voor 5 uur ’s morgens koffiekoeken te scoren. Tijdens een pitstop werden die dankbaar in ontvangst genomen. Een paar fisheye experimenten met losse flits mochten ook niet ontbreken.

Zonder ongelukken en ruim op tijd, kwamen we aan in Parijs. Enkele leuke babbels later was het dan zover en kon het Strobist seminar beginnen. De sfeer zat meteen heel goed en de theorie bleef licht verteerbaar dankzij de interactie, de vele praktische tips en de humor.

Na een lekkere pizza met zowat het hele (behoorlijk uitgebreide) Belgische strobist legioen, kwam de praktijk aan bod. Ik durf van mezelf te zeggen dat ik snel de mogelijkheden van een locatie kan inschatten en er iets mee kan doen om een portret te maken. Maar in vergelijking met David ben ik een slak. Ongelooflijk hoe snel hij een portret opzet.

David is iemand die behoorlijk ingewikkelde dingen op een eenvoudige manier kan uitleggen. Daarnaast is hij ook de eerste fotografie stand-up comedian. Aan het einde van de dag deden mijn kaken pijn van het lachen.

De humor zorgt er ook voor dat het er allemaal heel gemoedelijk aan toe gaat. Het succes van strobist, bezorgt David zeker geen sterallures.

Na het seminar zijn we met de meesten nog naar een bar getrokken. 9 EUR voor een pintje is behoorlijk veel maar als de inhoud dan nog Heineken blijkt te zijn, kan je echt van afzetterij spreken.

Gelukkig heb ik er voor die prijs nog een interessante persoonlijke babbel met David bijgekregen.

Daarna was het tijd om terug naar huis te keren. In het Parijse verkeer, moesten we onze 8 ogen gebruiken om aanrijdingen te vermijden maar daarna werden de camera’s weer bovengehaald.

We vonden het allevier absoluut noodzakelijk om een strobist groepsfoto van ons vier in de auto te kunnen maken. Een gemiste afrit was het gevolg.

Uitgeput maar zeer voldaan, ben ik uiteindelijk om een uur of 2 in mijn bed gekropen. Ik kan niet zeggen dat ik enorm veel bijgeleerd heb maar ik heb geen seconde spijt dat ik toch gegaan ben. Het was fijn om eens een dagje op pad te zijn met een heleboel gelijkgestemden.

Als je geïnteresseerd bent in het werken met losse flitsen, kan ik je zeker aanraden om een volgende workshop van David bij te wonen.

Meer foto’s en woordjes over onze trip vind je bij Pieter en Ake.

Het was zeer moeilijk om te kiezen welke bewerking ik nu het mooiste vond, maar uiteindelijk is het die van Jurgen geworden. Het is een mooie zwart/wit met een veel contrast en daar hou ik van. Jullie zien de foto’s in klein formaat en daar zijn de details niet altijd even zichtbaar. Bij het bekijken van de beelden in hogere resolutie, is deze foto ook duidelijk heel fijn afgewerkt. Jurgen is trouwens net een Bert Stephani fansite blog begonnen, ik hou ‘m zeker in de gaten.

Dus … proficiat Jurgen!!! En een hele dikke merci aan iedereen die deelgenomen heeft. Ik heb er heel wat uitgeleerd, hopelijk jullie ook.

Jullie hebben ook nog mijn bewerking tegoed, wel hier zie je alle Lightroom instellingen:

Ik hoor vaak uitspraken als “daar heb je wel lang aan gewerkt zeker?” terwijl ik het overgrote deel van mijn foto’s (ja, ook die op de blog) slechts 10-20 seconden bewerk. Ik probeer mijn foto’s altijd zo goed mogelijn ‘in de camera’ te maken zodat ik bewerkingstijd kan besparen (en een betere beeldkwaliteit kan garanderen).

Vaak (ook bij deze foto) weet ik al bij het zien van het te fotograferen tafereel welk eindresultaat ik wil behalen. Ik zie die kleuren en ik weet dat die mooi (naar mijn mening dan) zullen uitkomen als ik ze wat warmer en feller maak. Ik zie dat de bomen op de achtergrond een stuk donkerder zijn dan Maya en weet dat ze nog donkerder zullen worden als ik de ‘blacks’ verhoog. Ik weet ook dat vignetteren zal helpen om de focus meer op Maya te leggen. Ik weet dat een sterk vignet voor mij het beste zal werken. Daarom zorg ik ervoor dat Maya niet aan de zijkant van het beeld staat waar ze door het vignetteren ook donkerder zou worden. Mocht dit een echt belangrijk beeld geweest zijn, zou ik Maya misschien wel een beetje meer naar rechts (links voor haar) gezet hebben om de compositie beter te maken. Ik zou dan het vignet in Photoshop gedaan hebben zodat ik selectief kan doordrukken en tegenhouden. Maar dan ben je al snel 10 minuten bezig per foto. En als ik zo lang over een foto doe, blijven ze waarschijnlijk tot mijn pensioen onbewerkt op de harde schijf staan.

Uiteraard gaat het previsualiseren van postprocessing in de praktijk een stuk intuïtiever dan dat ik het hier beschrijf. Soms vind ik ook een leuke Lightroom/Photoshop techniek door wat te spelen met beelden. Ik bekijk dan goed hoe het originele beeld is en hoe de verschillende instellingen het eindresultaat beïnvloeden. Die informatie wordt doelbewust opgeslagen in mijn brein (in tegenstelling tot de plaats waar ik mijn sleutels gelegd heb, …). Wanneer ik dan een vergelijkbare situatie tegenkom, zie ik meteen één of meerdere postprocessing opties en probeer mijn beeld daar zo goed mogelijk op voor te bereiden.

Nog eens bedankt iedereen voor de respons op dit wedstrijdje. Moeten we dit nog doen?

Een telefoontje naar ETB leerde me dat mijn camera nog niet klaar is aangezien er verschillende printplaten moeten vervangen worden die niet op voorraad zijn. Ten laatste begin volgende week zouden die binnen moeten komen.

Ik ben geen technicus maar ik vind het toch eigenaardig dat er bij een camera van een maand oud plots een aantal printplaten kapot zijn. Tot nu toe is de camera immers bijlange niet blootgesteld aan wat sport/natuur/persfotografen doorgaans doen en waar de camera ook voor bedoeld is.

Vanmorgen dus fris en monter in de wagen gestapt voor een tripje van 100 km naar ETBASS met mijn defecte camera. Het zou natuurlijk niet mogen dat zo’n dure camera het zonder aanwijsbare oorzaak na een dikke maand al begeeft, maar ik had me voorgenomen om met toch niet al te veel te ergeren.
Onder een fijn herstzonnetje, met een goed muziekske op ben ik dan zonder noemenswaardige files op een uurtje naar Roosendael gereden (aankomst om 11h).

Ik werd zeer vriendelijk en begripvol onthaald. Mijn camera werd meteen naar een technieker verscheept die er meteen aan ging beginnen zoals gisteren telefonisch afgesproken met CPS. Ze hadden me ook eerlijk gezegd dat de kans groot was dat de herstelling vandaag niet zou kunnen afgerond worden. Aangezien ik morgen een grote opdracht heb en toch liefst de 1D wou gebruiken, besloot ik het er toch maar op te wagen en te blijven wachten. Gewapend met een laptop en een hoop achterstallige administratie heb ik dan maar van de nood, een deugd gemaakt.

Gedurende het wachten werd ik regelmatig voorzien van meer dan behoorlijke koffie en informatie. Ik had ook een fijn gesprekje met een Nederlandse collega. Tegen 15h kreeg ik echter het slechte nieuws dat de herstelling vandaag niet klaar zou zijn. In principe zou ik tijdelijk een vervangcamera kunnen krijgen maar ik werk toch liever met een camera die ik ken. Mijn backupcamera voldoet ruimschoots voor de opdracht van morgen. Zolang ze er maar voor zorgen dat mijn camera in uitstekende staat en binnen een aanvaardbare termijn terugkomt.

Fijn is het allemaal niet maar voorlopig hou ik me aan mijn voornemen om me niet te ergeren.

Oh ja, overmorgen maak ik de winnaar van de postprocessing contest bekend en zal ik ook mijn eigen bewerking illustreren.

Meestal is het zo goed als onmogelijk om binnen een groot bedrijf iemand van vlees en bloed te pakken te krijgen die begrip opbrengt van je situatie, op de hoogte is en ook nog geauthoriseerd is om actie te ondernemen. Het was dan ook een aangename verrassing dat ik bij Canon Professional Services snel een vriendelijke meneer aan de lijn kreeg die na het aanhoren van mijn probleem, beloofde de nodige actie te ondernemen.

Een uurtje later werd ik gebeld door ETB (de hersteldienst van Canon) en kon meteen een afspraak maken om vandaag langs te komen met de defecte camera. Ze hebben me wel gewaarschuwd dat de camera waarschijnlijk daar zou moeten blijven.

Ik vertrek nu. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Mijn grootmoeder, moemoe, is vorige week 89 geworden. Misschien heeft ze niet meer de veerkracht van enkele jaren geleden maar ‘t is en blijft een geweldige vrouw. Haar gevoel voor humor is nog steeds zeer scherp en ze maait haar gras nog steeds zelf. We hebben haar er wel van kunnen overtuigen dat ze gerust hulp mag vragen om de dakgoot uit te kuisen maar nadat de poetsvrouw geweest is, gaat ze zelf nog eens rond met de stofvod.

Mijn nichtje Katrijn vond terecht dat we deze verjaardag niet ongemerkt voorbij konden laten gaan en riep de hele familie samen voor een taartenfestijn.

Voor ons, als haar kleinkinderen was en is het nog steeds feest elke keer als we bij haar langsgaan. De snoepkast en de frigo zijn steeds goed gevuld en er staat geen limiet op de hoeveelheid lekkers die ontvreemd mag worden. Natuurlijk is moemoe dol op haar eigen 4 kinderen, maar wanneer één van de kleinkinderen binnenkomt, gaan haar ogen schitteren.

Nichtje Nele kan zonder problemen een carrière als fotomodel beginnen mocht ze het beu zijn om een topadvocate in wording te zijn.

Toen we moemoe vertelden dat Nancy zwanger was van Kobe, zei ze dat ze alle kindjes graag ziet maar dat het hebben van achterkleinkinderen op zich haar niet veel deed. Maar nu ze met Kobe, Maya, Noa en Ian (zoontje van mijn zus) vier achterkleinkinderen heeft, is het wel duidelijk dat die kids veel voor haar betekenen. De koel- en snoepkast zijn tegenwoordig voller dan ooit en ze koopt zelfs speelgoed.

Kinderen zijn vaak niet helemaal op hun gemak bij oude mensen, maar die van ons zijn dol op moemoe.

Hier is de organisatrice van het feestje Katrijn. Ze is tevens ’s werelds beste babysit (nee, ik geef haar nummer niet, we houden ze voor onszelf).

Toen Noa net geboren was, durfde moemoe haar niet zo goed pakken. Ik zag echter dat ze het doodgraag wou, dus werd Noa in de handen van haar overgrootmoeder gestopt. En nu moet ze Noa toch bij elk bezoekje even in haar armen houden.

Moemoe heeft het kind in haar nooit helemaal losgelaten. Ze plukt de dag en staat open voor verwondering, van een rolmodel gesproken.

Ik wou daarstraks snel een fotootje maken op verzoek van mijn madam. Tot mijn afgrijzen werd ik bij een druk op de ontspaknop getrakteerd op de zo gevreesde “Error 99″. Een paar keer terug uitzetten, accu er uithalen, contactjes kuisen, andere lens, andere CF-kaart, … mochten niet baten.

Met een paar drukke weken voor de boeg, is dit niet meteen om vrolijk van te worden.

Pfff, morgen maar als eerste werk naar Canon Professional Services bellen in de hoop dat ze me snel kunnen helpen.

Jullie respons op het postprocessing wedstrijdje was overweldigend. Hoe interactiever deze blog wordt, hoe beter. Hier volgen de ontvangen versies van Maya’s foto in willekeurige volgorde.

———————————————————————–

1. Deze is van Elja Trum, de man achter het voortreffelijke Photofacts, wat mij betreft zowat de beste site om in het Nederlands op de hoogte te blijven van de evoluties in de digitale fotografie.

De bewerkingen:

Ik heb de foto in Photoshop bewerkt. In RAW iets meer contrast gegeven door wat meer zwart toe te voegen, iets opgelicht en iets warmer gemaakt (4700 graden).
In Photoshop zelf tweemaal een copie van het origineel gemaakt. Op de bovenste mijn ‘cross-proces’ methode uitgevoerd (zie: http://www.photofacts.nl/fotografie/rubriek/tutorials/cross-process_effect_nabootsen_in_photoshop.asp). In de laag daaronder heb ik met curves de foto een stukje donkerde gemaakt en vervolgens met behulp van een mask deze donker laag enigszins door laten schemeren.

bewerkingstijd: 5 minuten

———————————————————————–

2. Goya moet wel een zeer moderne multitaskende man zijn. Hij slaagt er immers in om de zorg voor zijn schattige dochtertje Ella te combineren met het postprocessen van een foto van mijn schattige dochtertje. 

De bewerkingen:

In Photoshop CS2 de DNG ingeladen en enkel de witbalans afgesteld dan verder de standaardbewerkingen met de nodige maskeringen:
2 maal curve op de hele foto
eenmaal curve op enkel de zanderige ondrgrond om dat mooie contrast nog wat te verhogen
De verzadiging op de achtergrond (met Maya gemaskeerd) verhoogd Uiteindelijk een lichte “screen” op Maya om ze zeer lichtjes uit de achtergrond te lichten

Bewerkingstijd: onbekend

———————————————————————–

3. Jurgen is een collega die ik ten zeerste respecteer hoewel we professioneel een beetje in dezelfde vijver vissen
Hij maakte er dit van:

De bewerkingen:

De bewerkingen:in bridge camera raw eerste ruwe conversies (zoals meer contrast, omzetting naar zw)
in fotoshop lichte vignettering, doordrukken donkere en lichte partijen om de achtergrond minder opvallend te maken
S curve wat opgetrokken
sharpening van het totaal
hier en daar wat doorgedrukt om de contrasten te verhogen (voornamelijk haar jasje enop de grond in het scherpe gedeelte).

Bewerkingstijd: 15 minuten

———————————————————————–

4. Karla ken ik als een supermadam en open minded collega. Zij zorgde voor deze versie:

De bewerkingen:

De bewerkingen:Ik heb eerst via de DNG-convertor de saturatie van de foto verminderd. ik heb nogmaals het beeld geopend (normaal) en dat beeld over het mindergesatureerde beeld heengelegd.
met de selectietool heb ik Maya geselecteerd, de selectie omgekeerd, een feather toegepast van 2 px.
De achtergrond heb ik aldus weggegomd (het minder gesatureerde beeld komt tevoorschijn, behalve Maya.
Daarna heb ik de aldus ontstane lagen terug samengevoegd. Vervolgens heb ik een lichte ‘diffusion glow’ toegepast (filters – distort – diffusion glow).
Als laatste heb ik er een lichteffect op toegepast (spotlight), om Maya nog meer te doen schitteren dus.Bewerkingstijd: 30 minuten

Bewerkingstijd: 30 minuten

———————————————————————–

5. Lieven is voorlopig nog een nobele onbekende voor mij maar hopelijk komt daar vroeg of laat wel verandering in. Eén van de grote voordelen van bloggen is dat ik zo voortdurend nieuwe interessante mensen leer kennen. (Lieven als je een site, Flickr account hebt of een andere online aanwezigheid, geeft die dan effe door zodat ik je ook kan linken.)

De bewerkingen:

De bewerkingen:Kadrering:
Vermits aan de linkerkant van de foto nog iets naast de boom staat, was het duidelijk dat ik ofwel moest gaan vignetteren, ofwel gaan croppen. Vermits een gewone vignettering te hard op jouw bewerking zou lijken, heb ik beslist om naar een vierkant te gaan met ruimte langs links zodat er nog een stukje boom/paal opstaat.

De bewerkingen:Kadrering:Vermits aan de linkerkant van de foto nog iets naast de boom staat, was het duidelijk dat ik ofwel moest gaan vignetteren, ofwel gaan croppen. Vermits een gewone vignettering te hard op jouw bewerking zou lijken, heb ik beslist om naar een vierkant te gaan met ruimte langs links zodat er nog een stukje boom/paal opstaat.Kleuren:
Omdat de foto redelijk licht is en op 800 iso genomen is, vind ik het niet eenvoudig om meer contrast te leggen in de foto zonder te veel ruis te krijgen. De eerste bewerkingen van de foto heb ik gedaan in Lightroom. Ik speel eerst wat met de verschillende parameters exposure/recovery/… om zo de juiste “sfeer” te zoeken. Ik heb ook een “S” in de tone curve gelegd om de kleuren wat sterker te maken. Omdat op zo’n moment de kleuren een beetje onnatuurlijk worden (geel haar, veel te roze broek)… gebruik ik dan de split-toning functie van lightroom om de kleuren terug wat meer de sfeer te geven van het originele tafereel: wittere haren, een roze ipv een rood truitje, een flets blauwe trui ipv hemelsblauw. Ik heb op die manier ook de kleuren van de boten proberen te desatureren om zo Maya beter uit de foto te laten komen.

De bewerkingen:Kadrering:Vermits aan de linkerkant van de foto nog iets naast de boom staat, was het duidelijk dat ik ofwel moest gaan vignetteren, ofwel gaan croppen. Vermits een gewone vignettering te hard op jouw bewerking zou lijken, heb ik beslist om naar een vierkant te gaan met ruimte langs links zodat er nog een stukje boom/paal opstaat.Kleuren:Omdat de foto redelijk licht is en op 800 iso genomen is, vind ik het niet eenvoudig om meer contrast te leggen in de foto zonder te veel ruis te krijgen. De eerste bewerkingen van de foto heb ik gedaan in Lightroom. Ik speel eerst wat met de verschillende parameters exposure/recovery/… om zo de juiste “sfeer” te zoeken. Ik heb ook een “S” in de tone curve gelegd om de kleuren wat sterker te maken. Omdat op zo’n moment de kleuren een beetje onnatuurlijk worden (geel haar, veel te roze broek)… gebruik ik dan de split-toning functie van lightroom om de kleuren terug wat meer de sfeer te geven van het originele tafereel: wittere haren, een roze ipv een rood truitje, een flets blauwe trui ipv hemelsblauw. Ik heb op die manier ook de kleuren van de boten proberen te desatureren om zo Maya beter uit de foto te laten komen.Nabewerking:
- Door al die bewerkingen, kwam er veel ruis op de achtergrond. Nu gaf die verkleining naar 1500 pixels zowiezo al een oplossing, toch wou ik het al wegwerken in mijn grote versie.
Ik open de foto in Photoshop (hoewel PSP, Gimp of Paint.Net het evengoed doen!) en gebruik de lasso tool met een feather van 50 pixels om rond het meisje de boten en het water te selecteren. Dit hoeft niet zo nauw omdat die feather een mooie overgang geeft. Ik kopieer de selectie naar een nieuwe layer en pas een gaussian blur toe. Dit laat de ruis verdwijnen zonder dat je detail verliest (die boten en het water zitten toch buiten de DOF). Daarna gebruik ik het blur-gereedschap om de randen rond Maya ook te blurren die werden gemist door mijn ruwe lasso-selectie. Dit doe ik echt niet op pixelniveau: met een brush van 50 pixels kom ik toe.

- Door de nabewerkingen was ook het vlekje/wonde/…? op het voorhoofd ook nogal gigantisch paars geworden. Ik vind niet dat je zo’n zaken weghaalt, tenzij je de cover van Vogue wil halen, maar ik heb het wel een klein beetje gedodget (wat een werkwoord) zodat het niet meer het aandachtspunt van de foto is. Anders toon je de foto aan iemand en het eerste dat je hoort vragen is: “wat is die vlek op dat voorhoofd?”.
In het zand lag ook nog iets blinkend dat ik heb weggehaald met de “remove spot”-tool.

Bewerkingstijd: 28 minuten

———————————————————————–

6. Ook Moocow is iemand waarover ik niet veel meer weet dan dat hij/zij mijn blog leest. (geef ook gerust je site door als je er eentje hebt, Moocow).

Een screenshot maakt al veel duidelijk over de bewerkingen. Als er iemand meer info wil over deze bewerking, zal Moocow met plezier een uitgebreide uitleg schrijven.

bewerkingstijd: 15 minuten

———————————————————————–

7. Een van de betere Belgische fotojournalistieke huwelijksfotografen is Pieter. Binnenkort ontmoeten we elkaar eindelijk in levende lijve, want Pieter geeft me een lift naar de Strobist workshop in Parijs. Zo kijk ik evenveel uit naar de rit als naar de workshop zelf.

De bewerkingen:

-   geïmporteerd in Lightroom, witbalans bijgesteld (warmer)
 -   geopend in photoshop CS2
 -   omzetting naar sephia
 -   beetje sharpening
 -   vignettering rond Maya
 -   vignettering rond de foto
 -   Contrast verhoogt
 -   kleine crop

Bewerkingstijd: 5 minuten

———————————————————————–

8. Student en creatieve duizendpoot Stefaan, bezorgde me deze inzending:

De bewerkingen:

De bewerkingen:Enkel Adobe Lightroom 1.2.
Exposure: +0.99
Blacks: 11
Brightness: +48
Contrast: +61
Clarity: 100
Vibrance: +22
Saturation: -65
Highlights: +18
Lights: -25
Darks: -32
Shadows: -39
Vignetting amount: -100
Vignetting midpoint: 0

Bewerkingstijd: 5 minuten

———————————————————————–

9. Weer iemand die we dringend eens een beetje beter moeten leren kennen is Steven, een beginnend amateur fotograaf. (Steven, laat weten of je een site hebt).

De bewerkingen: In Lightroom
het geel-groen meer laten doordrukken. Mijn gevoel zegt mij dat die geel-groene schijn over een foto meestal een kleine glamour (mode-) tint aan een foto geeft
de zwarte tinten meer geaccentueerd
de foto een andere uitsnede gegeven
lens vignetting toegepast: ik vind dat (portret-)foto’s hierdoor meestal net dat tikkeltje meer hebben

Bewerkingstijd: 10 minuten

———————————————————————– 10. Stijn ken ik vooral als de net afgestudeerde fotograaf van zijn blog Sken.

 

De bewerkingen:

in ACR
- Exposure omhoog
- Vibrance op +35
- Saturation op -25
- een beetje clartity bijvoegen
- contrast al wat bij aanpassen met de curves
- HSL aanpassen, gewoonlijk enkel desaturatie van Oranje ( ongeveer -20) nu ook aanpassen blauw en magenta
- openen in Photoshop doordrukken van zand (vooraan) en bomen bovenaan en opzij, tegenhouden zand (midden)

Bewerkingstijd: 5 minuten

———————————————————————– 

11. Tenslotte is er de inzending van Dominique. We kennen elkaar doordat zijn allerschattigste en fotogenieke dochter Lenka bij Kobe in de klas zit. Altijd fijn om aan de schoolpoort eens over lenzen te babbelen ipv te zagen over opvoeding, school, …

De bewerkingen:Vertrokken in de raw-converter van photoshop.
* Andere uitsnede genomen om Maya’s gezichtsuitdruking iets meer te benadrukken
* Kleurtemperatuur iets aangepast
* Door de saturation naar beneden te halen beperk ik de kleuren op de achtergrond en tevens het roos (dat ik persoonlijk echt geen mooie kleur vind )
* Contrast is hier op gevoerd tot het maximum omdat anders de foto te flets wordt
* Dan de schaduwen nog voor een stuk laten dichtlopen en de belichting iets bijgesteld
Eigenlijk bij de raw-conversie in omgekeerde richting gewerkt…
* Tot slot in photoshop een kleine dubbele S-curve gemaakt ter optimalisatie. Bewerkingstijd: 3 minuten

———————————————————————–

Ik ben er nog niet helemaal uit welke ik nu de beste vind, ik vraag dus nog even bedenktijd. Laat gerust weten welke jullie de beste vinden.

Alvast bedankt aan iedereen om mee te doen. Ik vind het heel interessant om te zien wat jullie ervan gemaakt hebben en vooral hoe jullie het gedaan hebben.

13 Comments

Een maand geleden, toonde ik jullie al een filmpje van een shoot met assistente Ake en model Kim. Welnu, hier is het tweede filmpje:

Aangezien het om beelden gaat van dezelfde shoot heb ik niet teveel rekening kunnen houden met jullie opmerkingen op het eerste filmpje. Ik ben eerlijk gezegd ook niet van plan om van deze filmpjes echte instructiefilms te maken. Misschien dat ik dat ooit nog wel eens ga doen, maar momenteel heb ik er echt de tijd niet voor. Als ik met deze filmpjes voor sommige mensen een aanzet kan geven om iets te proberen, ben ik in mijn opzet geslaagd.

De foto’s:

Uiteraard worden jullie commentaren op de foto’s en de zin of onzin van video’s weer op prijs gesteld.

Ik heb vandaag geen tijd om een winnaar uit te zoeken van het postprocessing wedstrijdje. Wie nog wil meedoen, kan zijn/jaar inzending nog tot middernacht insturen.