Vanmorgen dus fris en monter in de wagen gestapt voor een tripje van 100 km naar ETBASS met mijn defecte camera. Het zou natuurlijk niet mogen dat zo’n dure camera het zonder aanwijsbare oorzaak na een dikke maand al begeeft, maar ik had me voorgenomen om met toch niet al te veel te ergeren.
Onder een fijn herstzonnetje, met een goed muziekske op ben ik dan zonder noemenswaardige files op een uurtje naar Roosendael gereden (aankomst om 11h).

Ik werd zeer vriendelijk en begripvol onthaald. Mijn camera werd meteen naar een technieker verscheept die er meteen aan ging beginnen zoals gisteren telefonisch afgesproken met CPS. Ze hadden me ook eerlijk gezegd dat de kans groot was dat de herstelling vandaag niet zou kunnen afgerond worden. Aangezien ik morgen een grote opdracht heb en toch liefst de 1D wou gebruiken, besloot ik het er toch maar op te wagen en te blijven wachten. Gewapend met een laptop en een hoop achterstallige administratie heb ik dan maar van de nood, een deugd gemaakt.

Gedurende het wachten werd ik regelmatig voorzien van meer dan behoorlijke koffie en informatie. Ik had ook een fijn gesprekje met een Nederlandse collega. Tegen 15h kreeg ik echter het slechte nieuws dat de herstelling vandaag niet klaar zou zijn. In principe zou ik tijdelijk een vervangcamera kunnen krijgen maar ik werk toch liever met een camera die ik ken. Mijn backupcamera voldoet ruimschoots voor de opdracht van morgen. Zolang ze er maar voor zorgen dat mijn camera in uitstekende staat en binnen een aanvaardbare termijn terugkomt.

Fijn is het allemaal niet maar voorlopig hou ik me aan mijn voornemen om me niet te ergeren.

Oh ja, overmorgen maak ik de winnaar van de postprocessing contest bekend en zal ik ook mijn eigen bewerking illustreren.