Nancy en ik hebben van de aanwezigheid van opa & oma gebruik gemaakt om op een avond eens rustig met ons tweetjes op restaurant te gaan. Eerst wilden we uizoeken hoe een Oostenrijker met een sombrero zou koken. Maar uiteindelijk hebben we het Mexicaanse restaurant maar gelaten voor wat het was aangezien het er binnen bijlange niet zo sfeervol uitzag als buien.

Na twee dagen van sneeuw en mist, was het op onze laatste skidag een plezier om uit het venster te kijken.

Maya was er meteen klaar voor met skimasker en al. Nu ja, als we haar hadden laten doen, had ze het masker ook ’s nachts opgehouden.

De laatste dag betekent ook dat er een slalomwedstrijd is voor de kinderen in de skischool. Kobe had alvast geen enkele moeite om tot boven te geraken.

Opa en Nancy keken toe bij de race.

Kobe kwam heel gecontroleerd naar beneden zonder ook maar één porrtje te missen.

Bij Maya’s race ging het soms een beetje moeilijker maar dankzij haar doorzettingsvermogen kon ze haar parcours volgen.

Bij de prijsuitreikingsceremonie, bleken zowel Kobe als Maya de beste te zijn van hun groep.

Hun gouden medaille en oorkonde zullen ongetwijfeld gekoesterd worden.

Noa werd dan weer kampioen in de discipline “grootouders om haar vingertje draaien”.

Tot hier de Ixus-foto’s van onze vakantie. Ik toon jullie later nog beelden uit mijn nieuwe reflexcamera.