Vandaag stond er een behoorlijk complexe shoot op het programma voor een bedrijfsklant. De opdracht vroeg om meer handen dan ik persoonlijk bezit dus trommelde ik naast mijn gedreven stagiaire Marisa ook mijn favoriete assistente Ake op.
Extra handen om met materiaal te zeulen zijn natuurlijk welkom maar een goede assistent moet veel meer zijn dan een muilezel. Ake timmert hard aan haar eigen fotografische weg en ze doet dat goed. Het feit dat ze over technische kennis beschikt, werk ziet en mijn manier van werken kent, maakt dat een half woord vaak genoeg is om iets duidelijk te maken. Sociale vaardigheden zijn een serieus onderschatte eigenschap van een goeie assistent. Omgaan met klanten zonder dat het genant wordt is een dunne lijn die Ake als een volleerd koorddanser bewandelt. Het geeft mij tijd om na te denken, creatiever te zijn en technische oplossingen te zoeken. Het allermoeilijkste van assisteren is volgens mij het creatieve aspect. Ik vraag creatieve input van mensen die me assisteren maar tegelijkertijd behou ik me wel het recht voor om die straal te negeren. Het is niks persoonlijks maar ik weet niet of ik het altijd makkelijk zou kunnen slikken.
Omdat het vandaag zo erg stormde, maakten we onze opstellingen steeds met Ake of Marisa als stand-in zodat de klant pas op het laatste moment het rotweer moest trotseren. Bij één van die testjes, maakte ik onderstaand beeld.
Dit beeld is belicht met twee flitsjes langs weerskanten achter Ake. Ze zijn zo gericht dat het grootste deel van het licht, Ake’s rug voorbijgaat. Alleen de rand van de lichtbundel raakt nog net muts, haar en vest. Op die manier verklein je de kans dat er strooilicht in de lens komt en lensflare veroorzaakt.
Rechts van de camera stond er een derde flits met mijn nieuwe Lastolite 60×60cm softbox om het gezicht op te lichten.
We hebben net genoeg aanwezig licht toegelaten om de achtergrond (een bakstenen muur) nog net een beetje op te lichten.
Hopelijk krijg ik van de klant de toestemming om binnenkort een paar resultaten van de eigenlijke shoot vrij te geven.
18 Comments so far
Leave a comment
Nou Ake steek die maar in je broekzak! Mooie foto vind ik het geworden, ondanks dat het een testje was.
Comment by Robbie Veldwijk 03.13.08 @ 1:41De sfeer is heel “early twentieth century”, zo de jaren 1920 – 1930. ‘k Heb een paar dagen geleden Ake ontmoet en ‘t is inderdaad een schitterende persoonlijkheid. Some guys have all the luck, Bert.
Comment by Jurgen 03.13.08 @ 9:51Een heel sterk portret Bert! Mooi licht!
Stonden de twee achterste flitsers vlak achter of naast Ake? Had je op de flitsers een snoot gezet of iets dergelijks?
Comment by Serge 03.13.08 @ 11:03Heel knappe en precieze belichting. Deed me ook onmiddellijk aan de jaren 30 denken. En wat voor model!
Comment by Rudy Engels 03.13.08 @ 1:17Ben je tevreden van die sotbox? Ik sta zelf op het punt ofwel zo een softbox ofwel een paraplu te kopen. De softbox lijkt me wel wat omslachtig in mekaar te steken…
Comment by stijn 03.13.08 @ 4:58[...] Enne… -bloos- Bert overdrijft wel eens graag [...]
Pingback by ward. « Ake van der Velden 03.13.08 @ 11:23
merci
@serge: ik denk dat de flitsen toch een meter of 3 achter Ake stonden, geen snoots of grids gebruik.
@patrick: graag gedaan
@Stijn: \’t Is pas de eerste keer dat ik de softbox gebruik, maar ik zal er later wel iets meer over schrijven. De eerste indruk is positief en het ding staat in tegenstelling tot een klassieke softbox op een minuut in elkaar.
Comment by Bert 03.14.08 @ 11:00Wat een prachtig portret. Net iets voor op een cd-of boekcover (beroepsmisvorming).
Comment by judy 03.15.08 @ 9:25amai! prachtig portret van ake!
ik zat hier de hele post te lezen en had echt niet door dat dit ake is op de foto….
schaam schaam…. heb 3 jaar met haar de schoolbanken gedeeld
[...] Vorige week, maakte ik jullie in mijn ode aan Ake een beetje nieuwsgierig over een shoot die we deden voor een bedrijfsklant. Uplace is een fijne klant, ze willen sterke beelden en geven me de nodige vrijheid, vertrouwen en budget om die beelden te maken. Deze keer vroegen ze me om een paar promobeelden te maken van triatleet Bruno “Bruce” Clerbout. Bruno kan zich dankzij de steun van Uplace vanaf vandaag volledig toeleggen op zijn sportcarrière. [...]
Pingback by Confessions of a Photographer 03.21.08 @ 1:41Wel fijn zo’n fotogenieke assistente, 2 in 1. Als ik zoiets met tegenlicht probeer heb ik steeds overstraling, zelfs met een pluche varken…
Comment by Eveline 03.24.08 @ 10:15Ake is dan ook een veel beter onderwerp dan een pluche varken 
De kunst met tegenlicht is vaak om geen rechtstreeks licht in de lens te krijgen.
Comment by Bert 03.28.08 @ 11:49Leave a comment