Vorige week, maakte ik jullie in mijn ode aan Ake een beetje nieuwsgierig over een shoot die we deden voor een bedrijfsklant. Uplace is een fijne klant, ze willen sterke beelden en geven me de nodige vrijheid, vertrouwen en budget om die beelden te maken. Deze keer vroegen ze me om een paar promobeelden te maken van triatleet Bruno “Bruce” Clerbout. Bruno kan zich dankzij de steun van Uplace vanaf vandaag volledig toeleggen op zijn sportcarrière.

We hebben tijdens de fotosessie heel wat beelden gemaakt maar het onderstaande beeld springt er voor mij uit. Vooral omdat het helemaal het beeld was wat ik in gedachten had.

De omstandigheden zaten zeker niet mee tijdens deze shoot. Alsof het nog niet genoeg was dat de temperatuur amper boven het vriespunt kwam, kregen we ook nog een heuse storm op ons dak. Helaas lieten overvolle agenda’s en een strakke deadline het niet toe om de shoot te verplaatsen naar een andere dag. Maar zoals jullie weten, weiger ik pertinent om een slaaf te zijn van de omstandigheden. Moeilijk gaat ook maar dan wel dankzij een goeie voorbereiding.

De dag voor de shoot had ik een uitgebreide meeting met Bruno en de mensen van Uplace. Het precieze doel van de foto’s werd me duidelijk gemaakt en een hele hoop praktische dingen werden afgesproken. We besloten ook om de shoot op het (overigens fantastische) bedrijfsdomein van Uplace te laten doorgaan omdat we daar een paar bruikbare locaties bij de hand hadden en vooral omdat we daar een warm en gerieflijk hoofdkwartier konden opstellen vlakbij de shootlocaties.
Hoewel ik reeds eerder op het domein gewerkt heb, ben ik na de meeting toch nog grondig gaan scouten om de precieze plekken te bepalen en foto’s te nemen zodat ik mij mentaal al kon voorbereiden op de omstandigheden (van waar komt het licht, waar is het beschut, hoe is de achtergrond, waar kunnen we flitsen plaatsen, …)

Dat het voor Bruno geen pretje zou zijn om in zijn wedstrijdpakje te poseren in dit weer, mag duidelijk zijn. Daarom was het niet alleen belangrijk om snel te kunnen werken maar ook om alles te kunnen opstellen en Bruno er slechts op het allerlaatste moment bij te halen. Het samenstellen van een crew op dit te verwezenlijken, was dan ook het volgende werk. Gelukkig was mijn fantastische stagiaire Marisa vrij en kon ik ook rekenen op de ervaring van Ake.

Het laatste deel van de voorbereiding was het uitdenken van enkele beelden. Ik improviseer graag en vind van mezelf dat ik daar ook behoorlijk goed in ben maar de beperkte tijd en de omstandigheden lieten niet veel ruimte voor verrassingen. Daarom dacht ik een paar beelden uit. Het voornaamste daarvan is het bovenstaande beeld. Een triatleet die zwemt, lijkt gewoon een zwemmer en als hij loopt, zie je een loper. Maar een triatleet draagt op de fiets vaak andere kledij dan de doorsnee wielrenner en ook het triatlonstuur typeert de sport. Daarvan wou ik een dynamisch beeld maken waarop Bruno duidelijk zou opstaan als triatleet en ook het logo van de sponsor zichtbaar zou zijn.

Om jullie een idee te geven van de belichting, toon ik jullie hier hetzelfde beeld maar dan de versie die nog niet door photoshop gegaan is.

Omdat het beeld met mijn nieuwe Canon 15mm f/2.8 fisheye op een fullframe gemaakt is, is het praktisch onmogelijk om tegenlicht te plaatsen zonder dat het in beeld komt. De flitsen die je ziet, zijn 2 Vivitar 285’s. Als je goed kijkt zie je dat de dappere communicatieverantwoordelijke van Uplace en Marisa de statieven moesten vasthouden om te vermijden dat ze zouden omwaaien.
Het kleine beetje omgevingslicht dat ik nog in het beeld heb toegelaten zorgt voor een dramatische achtergrond maar geeft niet genoeg invullicht op Bruno’s gezicht. Daarom plaatsten we een derde flits links naast de camera in een kleine softbox (je ziet de reflectie van de softbox in de bril). Ake moest de softbox uit alle macht vasthouden om te vermijden dat hij zou wegvliegen.

Qua kader en belichting was ik best tevreden met de foto zo maar ik wou het geheel toch wat dynamischer hebben. Mijn oorspronkelijke idee was om de bewegingsonscherpte van de achtergrond in de camera te creëren. De eerste mogelijkheid zou zin om de camera op de fiets te monteren en met een Pocketwizard aan te sturen van zodra Bruno langs het punt zou rijden waar de belichting correct staat. De tweede mogelijkheid was om Bruno te fotograferen vanuit de koffer van een rijdende auto (met ook de softbox in de auto). Beide mogelijkheden waren zeker mogelijk mits genoeg tijd, een grotere crew en ideale omstandigheden. Nu zou het echter niet verantwoorde geweest zijn. Hoewel ik graag zoveel mogelijk in de camera doe, ben ik niet principiëel tegen photoshop en heb het beeld gemaakt met de bewerkingen reeds in het hoofd.
Het voornaamste is natuurlijk de blur van de achtergrond en verder zijn er vooral wat details bewerkt. Tenslotte heb ik via adjustment layers en layer masks de levels en de kleuren nog plaatselijke aangepast. En dan kwam ik dus tot dit beeld.

Met dank aan Uplace voor de fijne opdracht, Bruce voor zijn doorzettingsvermogen en humor, Ake en Marisa voor de hulp en de weergoden voor de uitdaging.