Vanaf vandaag ben ik met pensioen … als basketballspeler dan toch. Gisteren heb ik mijn laatste wedstrijd gespeeld. De beslissing was al een aantal maanden geleden genomen dus voelde ik me niet speciaal anders dan bij een andere wedstrijd. Het enige wat ik wou is om in schoonheid te kunnen eindigen. Een overwinning moest niet echt gezien we het moesten opnemen tegen de ijzersterke kampioen in onze reeks. Opdracht volbracht want we hebben het de tegenstander tot het laatste moment zeer moeilijk gemaakt en ik heb toch o.a. een driepuntertje, wat vrijworpen en een hookshot kunnen meepikken.

De ovatie van mijn ploegmaats en supporters bij mijn vervanging op 2 minuten van het einde, deed me echter meer dan ik verwacht had. Na 22 jaar ga ik het spelen uiteraard missen. Toen de dieren nog spraken was ik bijhoorlijk goed en een bekroning als Belgisch kampioen bij de jeugd was maar één van de vele sportieve successen waaraan ik mocht meewerken. Maar wat ik nog meer zal missen de kameraadschap. Ik heb 12 seizoenen bij mijn laatste club, REB Woluwe gespeeld. We zijn altijd een vriendenploeg geweest en de pintjes na de trainingen en matchen waren minstens even belangrijk dan het basketball zelf. Ja, ik zal het missen.

Langs de andere kant kijk ik ook uit naar verlost te zijn van de dictatuur van de basketverplichtingen. Ik ben altijd van mening geweest dat als je je in een ploeg engageert, je ook een zeer sterk excuus moet hebben om een wedstrijd of training te missen. En ik moet toegeven dat het me de laatste jaren wel eens stoorde om de helft van het jaar je planning aan te passen aan de basketkalender.
Ik kijk er ook naar uit om weer wat individueel te gaan sporten waarbij ik mijn knieën wat kan ontzien en doelgericht mijn conditie wat kan opvijzelen. De laatste twee seizoenen deden mijn knieën na elke training en wedstrijd pijn door de overbelasting.

Uiteraard zal ik nog steeds af en toe gaan kijken naar mijn ploegske en de vriendschappen zullen zeker blijven bestaan. Een dikke merci aan mijn ploegmaats, coaches, bestuur en supporters voor al het plezier op en naast het veld gedurende al die jaren. En ook een merci voor de carnavaleske huldiging en het fijne etentje na mijn laatste wedstrijd.