Ik ben niet zo’n stokjes smijter. Maar aangezien ik er eentje geapporteerd heb van Serge, Elja en Vallalar (waarvoor dank) en er ook een paar blogs zijn die ik al een tijdje in de kijker wil zetten, zal ik bij deze ook eens een stokje zwieren.

Als ik het goed begrijp is het de bedoeling om 7 van je favoriete blogs te vermelden. Mijn RSS-reader is goed gevuld met blogs van over de hele wereld maar aangezien mijn werparm niet helemaal opgewarmd is, ga ik niet verder gooien dan de lage landen. De blogs van een aantal mensen die ik persoonlijk ken, zouden eigenlijk zonder twijfel in mijn lijstje moeten staan maar omdat ik als sinds mijn prille jeugd de dingen graag net iets anders doe, nomineer ik eens alleen mensen die ik niet ken.
Ik heb een boontje voor jong fotografisch geweld. Zeker als ze naast talent ook nog eens een enorme gedrevenheid tentoon spreiden. Jonge fotografen hebben vaak nog veel te leren op gebied van techniek, zakelijk inzicht, … maar ervaren fotografen kunnen ook zoveel leren van de jongeren op gebied van beeldtaal, creativiteit en spontaniteit. Daarom nomineer ik:

- Artur is voor de meesten ondertussen geen onbekende meer. Ik ben van mening dat zijn foto’s vaak net dat tikje techniek missen om echte toppers te zijn. Maar techniek kan je leren en Artur beschikt over iets dat weinigen gegeven is: TALENT. Bovendien doet hij iets met dat talent. Hij traint zichzelf met zoveel overgave dat ik er geen moment aan twijfel dat we hem ooit nog eens bij Magnum gaan zien.

- Tim Freh is ook geen onbekende in het wereldje van de fotoblogs. Tim’s oog voor compositie en creativiteit doen mijn mond regelmatig open vallen van verbazing/bewondering. Ik deel ook Tim’s passie voor de nacht (al doe ik er zelden fotografisch iets mee en Tim wel). Misschien moet ik ‘m maar eens vragen om samen een nachtje te gaan fotograferen. Tim, bij deze …

Ik zou hier nog een tiental fotoblogs kunnen opnoemen die ik trouw lees. Maar laat ik me maar beperken tot deze twee snotneuzen en er vanuit gaan dat die andere blogs wel door anderen genomineerd zullen worden. Bovendien wil ik ook eens niet zuiver fotografie gerelateerde blogs vermelden.

-Bruno’s blog lees ik elke keer weer met veel plezier. Bruno is de enige mens bij wie de dagen 48u duren. Het is anders onmogelijk te verklaren hoe hij zijn passies voor fotografie, muziek, lezen, films, lopen, koken, bloggen, … kan combineren met een succesvolle carrière en een allersympathiekst gezinnetje. Mocht Bruno ooit een boek over time management uitbrengen, wordt het vast een bestseller.

- Nog zo iemand met duizend straffe poten (maar helaas een minder straffe rug) is Michel. Ik ben het heus niet altijd met hem eens en vaak weet ik niet eens waarover hij het heeft, maar zijn uitlatingen zijn meestal zo spitsvondig, rebels of grappig dat deze blog steevast één van de eerste is die ik open in mijn RSS-lezer.

- Ook altijd goed voor minstens een glimlach en occasioneel zelfs een bulderlach terwijl ik midden in de nacht achter mijn computer zit, is de sponzen ridder. Als jonge vader kan ik de herkenbare stukjes over zijn opgroeiende kroost erg smaken. Het doet me beseffen dat ik ook eens dringend een manier moet vinden om die kleine pareltjes van verhalen uit het leven, te noteren. Je vergeet die dingen zo snel en da’s eigenlijk zonde. De ridder heeft met zijn blog een krachtig chantagemiddel in de hand tegen dat zijn kinderen pubers zullen zijn en een wondermooi cadeau voor het moment waarop ze die gelukzalige puberrebbelie achter zich laten.

- Zo open als Nathalie (start edit met het schaamrood op de wangen) die eigenlijk Carolien heet (stop edit), zou ik zelf niet bloggen. Maar het vaak ongemeen grappige inkijkje dat ze ons in haar leven gunt is me sterker dan alle reeksen van ‘het leven zoals het is’ en de verzamelde werken van open en bloot.

- En dan een echt buitenbeentje in mijn lijstje: Dries. Wil je nu geloven dat ik nu echt eens geen woord begrijp van de webdinges waarover hij schrijft. Ik heb zelfs niet eens het verlangen om te snappen waarover het gaat. En doordat ik er niks van snap, heb ik geen flauw idee van wat zijn verwezenlijkingen betekenen. Maar ik heb het gevoel dat hij iemand is die de ballen had en heeft om met een creatief idee de wereld te veroveren en dat werkt inspirerend. Ik heb het niet op van die Amerikaanse centenverdiener goeroe’s maar ik heb het ook niet op die overrelativerende Vlaamse mentaliteit als het op zaken doen aankomt. Dries lijkt me daar een goeie tussenweg in gevonden te hebben en dat werkt inspirerend.

En als er persé een winnaar moet zijn: doe Tim maar.