Een hardnekkige griep, noch een zeer pijnlijke tussenribspier kon ons tegenhouden. www.squeezethelime.com is online. Go check it out!

Speciaal voor jullie: een schijfje limoen, smakelijk!

Mocht je het filmpje niet te zien krijgen, probeer dan de Youtube versie

Ik ben benieuwd naar jullie wildste vermoedens waar dit allemaal over zal gaan. Comments please!
Kom erbij op de Lime Facebook Groep

Wie mijn Twitter een beetje volgt zal misschien al iets opgevangen hebben over limoenen en een geheim project. Het afgelopen half jaar heb ik samen met een collega en vriend keihard gewerkt om een project dat tussen een paar pinten door ontstaan is, om te toveren in een stevig project. Vandaag zijn we er bijna en al hebben we nog heel wat werk, voelt het allemaal goed aan.

Dit project is voor JOU maar je zal er vast geen bezwaar tegen hebben dat we er zelf ook wat plezier aan beleefd hebben.

Bekijk ook de heerlijke portretten van mijn partner in crime..

Morgen krijgen jullie een sneak preview van waarmee we bezig zijn.

Veel van de e-mails die ik krijg van fotografen beginnen met “Ik heb slechts … ” Meestal gevolgd door het typenummer van een entry level reflexcamera en een lens of 2. Wel, ik ben zelf ook begonnen met “Ik heb slechts …”

Sommige van de grootste uitvindingen en vele smakelijke gerechten, ontstonden in tijden van oorlog. Tijden waarin de mensen beperkte middelen hadden en verplicht waren om hun creativiteit te gebruiken om te overleven. Er is de creativiteit op esthetisch vlak maar er is ook de creativiteit om te improviseren met wat je tot je beschikking hebt. Ik geloof dat fotografen beide soorten creativiteit nodig hebben.

Een beperkte hoeveelheid materiaal mag je niet tegenhouden om een betere fotograaf te worden. Een professionele fotograaf moet op een grote shoot natuurlijk niet komen opdagen met enkel een Holga maar in je traject om een betere fotograaf te worden zullen die beperkingen je verplichten om snel te denken en creatief te zijn met wat je hebt. Ik garandeer je dat dit ervaringen vroeg of laat van pas zullen komen.

Een paar weken geleden sprak ik met een gemotiveerde amateurfotograaf die beweerde dat het onmogelijk is om goeie foto’s te maken op een fuif zonder een grote tas vol duur materiaal. Zo’n uitspraak brengt meteen het snel uitgedaagde kind in mijn boven en ik kon het dan ook niet laten om een poging te wagen zijn ongelijk te bewijzen door wat met mijn compactje te spelen op een coole fuif. Hoge iso’s zijn zo goed als onbruikbaar op die dingen en ik kon ook geen gebruik maken van losse flitsen … of wacht eens even … De DJ had een stroboscoop meegebracht en dat is toch ook een soort flits. Meestal zijn die dingen op één of andere manier verbonden met het geluid zodat ze flitsen op het ritme van de muziek. En zelfs als een stroboscoop manueel bediend wordt, zal diegene die het knopje bedient waarschijnlijk beïnvloed worden door de muziek. Ik nam even de tijd en ontdekte al snel een patroon in het flitsritme en probeerde tegelijkertijd het ritme van de muziek aan te voelen. Ik ontdekte een steeds terugkerende dubbele flits op een bepaald punt in het ritme. Ik kon mijn Ixusje overtuigen om een sluitertijd van 1 seconde te gebruiken. Dat is lang genoeg om een flits te vatten waarvan je weet dat ze op een bepaald punt in het ritme zal afgaan. Eerst probeerde ik om enkel de tweede flits te vatten maar na een paar happy mistakes zag ik dat het beeld nog beter werkte als ik de twee opeenvolgende flitsen in één foto kon krijgen.

Had ik betere beelden kunnen maken, mocht ik al mijn materiaal bij gehad hebben? Waarschijnlijk wel en ik zou zeker en vast MEER goeie beelden gemaakt hebben. Maar dat is niet het punt hier. Ik was niet ingehuurd om een reportage te maken van deze fuif (integendeel, mijn bierverbruik heeft behoorlijk bijgedragen tot de winst van de organisatoren). Ik had dus geen enkele fotografische verplichtingen. Ik doe dit vaak: gewoon er op uit trekken met beperkt materiaal (en liefst nog materiaal dat als ongeschikt beschouwd kan worden voor de gelegenheid). Het is altijd interessant om te zien wat je er uit kan halen, je leert er bijna altijd iets uit. De volgende keer dat ik al mijn materiaal ter beschikking heb om een fuif te fotograferen, kan het best zijn dat ik een losse flits plaats in een gelijkaardige positie als de stroboscoop. Waarschijnlijk probeer ik zelf de flits manueel twee keer te laten afgaan om te zien wat ik daarmee krijg. Zonder het experiment met mijn compactje, zou dat waarschijnlijk nooit in me opgekomen zijn.

BEPERKT MATERIAAL IS GEEN PROBLEEM, HET IS EEN VOORDEEL!!

Het gebruik van losse flitsen om de baas te zijn over het licht ongeacht de condities, is al een hele tijd een tweede natuur voor mij. Maar de meeste mensen denken nog steeds dat meester zijn over het licht een exclusief privilege is van de high end pro’s met grote budgetten. Daarom wou ik absoluut ook een eenvoudige speedlite setup tonen op de Eos Discovery Days.

We begonnen met het opstellen van het hoofdlicht (een Canon Speedlite 580EXII, maar je kan hiervoor zowat elke flits gebruiken) op een statiefje met een witte doorflits paraplu. Maar eerst koos ik het juiste diafragma, sluitertijd en iso om niets van het aanwezige licht in de foto te vangen. Speel met die instellingen met de camera in M-mode (zonder flits te gebruiken) en neem enkele testfoto’s tot je een volledig zwart beeld hebt.
Ik heb bewust geprobeerd om een gelijkaardig lichteffect te creëren als het continue licht in het eerste gedeelte van de roundup. Het is natuurlijk niet helemaal identiek maar komt toch aardig in de buurt. Bovendien is deze manier een stuk goedkoper dan een Broncolor generator + kop + beautydish en flexibeler dan natuurlijk licht.

‘t Is misschien basic maar dit soort licht werkt bijna altijd. We maakten kennis met hetzelfde probleem als in deel 2 van de roundup: geen afscheiding tussen model en achtergrond. Om dit op te lossen, plaatste ik een tweede flits als haarlicht aan de andere kant van het model, recht tegenover het hoofdlicht. Een grid of honingraat (gemaakt van karton en zwarte drinkrietjes) houdt het licht gebundeld zodat ik het precies kon mikken waar ik het wou en tegelijkertijd lensflare kon vermijden.

In deel 2, toonde ik hoe je meer aanwezig licht in de achtergrond kan krijgen. Dat had ik hier ook kunnen doen maar ik koos ervoor om een derde speedlite te gebruiken om op een andere manier de achtergrond lichter te maken. Die flits werd vastgehouden door Joachim en op de achtergrond gericht (grijs achtergrondpapier). Je kan verschillende achtergrondeffecten bereiken door de zoom instellingen, kracht en positie van de flits te veranderen.

Ik ben niet zo’n fan van effen vlakke achtergronden, daarom plunderde ik de aanwezige decoratie en gebruikte enkele takken om tussen de flits en de achtergrond te plaatsen. Dit creëert een schaduwpatroon op de achtergrond. Dat is trouwens een veelgebruikte techniek in fotografie, film en video. In de handel zijn er veel cookie’s of gobo’s te verkrijgen voor tal van verschillende schaduwpatronen maar je kan ze even goed zelf maken of iets gebruiken dat je ter plaatse vindt.

De draadloze flitsautomatiek kan een reddende engel zijn in sommige situaties maar voor dit soort werk, ga ik liever helemaal manueel (camera en flits). Dit geeft me immers complete controle en zorgt ervoor dat de belichting altijd hetzelfde is als ik rond mijn onderwerp werk met verschillende lenzen, uitsnedes, … En eenmaal je wat ervaring opgebouwd hebt, kan je een dergelijke opstelling in 2 minuten in elkaar boksen.

Laat ons nog een tweede reeksje met dezelfde belichting bekijken. Het grote verschil met de belichting in deel 1 van de roundup (met de Broncolor) is de afstand tussen Erika en de achtergond. In deel 1 stond Erika dicht bij de achtergrond zodat we met 1 lichtbron zowel Erika als de achtergrond konden belichten. In deze opstelling heb ik Erika echter verder van de achtergrond gezet waardoor de achtergrond helemaal zwart wordt. Wie zich geroepen voelt om te gaan googlen op “light + inverse square law” gaat gerust zijn gang maar het volstaat eigenlijk om te weten dat de intensiteit van het licht snel afneemt naarmate de afstand die het moet overbruggen. In dit geval stond de lichtbron dicht bij erika (minder dan een meter). Wanneer de achtergrond dan 2-3 meter achter Erika staat is de intensiteit van het licht op Erika veel groter dan het licht op de achtergrond. Zo groot zelfs, dat de achtergrond niet genoeg licht meer ontvangt om mij deze camera instellingen nog zichtbaar te zijn. Mocht ik Erika dicht bij de achtergrond gezet hebben, zou het verschil in intensiteit veel minder zijn waardoor ook de achtergrond nog zichtbaar zou zijn op de foto.

Een haarlichtje is wat het woord zegt: (tegen)licht op het haar van het onderwerp. Je kan een sterker effect creëren door ook een deel van het gezicht (of meer) te bestrijken met dit tegenlicht. Het haarlicht wordt dan een “kicker”. Speel ermee en je zal merken dat je er fantastische effecten mee kan bekomen.

Ik gebruik niet vaak achtergrondpapier maar het kan zeker handig of zelfs noodzakelijk zijn. De meest populaire kleur in ongetwijfeld wit, maar persoonlijk vind ik grijs veelzijdiger. Eerst en vooral ben ik meestal geen fan van witte achtergronden. Maar nog belangrijker is dat ik met grijs makkelijker eender welke grijstint kan bekomen door de kracht van de flits aan te passen. Ik kan ook kleur toevoegen door een gekleurd filtertje op mijn flits te zetten. Een grijze achtergrond kan ik makkelijk zwart maken door ervoor te zorgen dat er geen licht op valt en als ik ‘m bombardeer met flitspower kan ik de achtergrond zelfs helemaal wit maken.

Let op de volgende keer dat er zonlicht door de ramen van je living schijnt, gefilterd door een boom, gordijn, … Neem de tijd om de patronen te bekijken, bestuderen en analyseren hoe ze ontstan De volgende keer dat je nergens een mooie achtergrond vindt, kan je dan met één flitsje en wat inventiviteit een mooie achtergrond maken.

Dit is een behoorlijk eenvoudige opstelling en persoonlijk vind ik dat belichting wel wat extremer mag zijn. Maar ik hoop dat ik tenminste een paar mensen heb kunnen motiveren om verder te denken dan alleen maar aanwezig licht.