Een dikke week geleden nam ik de Australische / Hongkongese fotograaf Michael mee op pad voor een persoonlijke workshop met model Ine. Zelf had ik enkel mijn Ixusje en mijn iPhone op zak toen we de velden in trokken voor een oefening onder de dreigende onweerswolken. Als ik het niet vergeet, maak ik daar dan af en toe eens een achter-de-schermen-beeldje mee.

Terwijl ik op het schermpje van de Ixus keek, herrinnerde ik me plots dat ik ooit eens het plan opgevat had om te proberen een modellenshoot met enkel een compactje te doen. Een hele shoot zat er niet in maar af en toe eens een beeldje meepikken terwijl Ine geduldig voor Michael poseerde, kon wel.

Ik heb het al eerder geschreven (en zal het ongetwijfeld nog doen): werken met beperkingen maakt je een betere fotograaf. Al dat dure materiaal heeft zeker zijn nut, anders zou ik het niet kopen. Maar laat je nooit afremmen omdat je één of ander duur spul niet hbet.

Natuurlijk is het allemaal niet zo scherp als met een reflexcamera en zijn de opties ook veel beperkter dan met een arsenaal lenzen en een koffer vol lichtmateriaal. Maar daar gaat het niet om, het gaat om het gevoel dat in een foto steekt. Toen de onweerswolken echt heel dicht bijkwamen kregen we een donkere dramatische hemel, terwijl Ine nog in het zonlicht stond. Net voor we getrakteerd werden op een douche, nam ik nog snel een foto met het wel zeer zwakke cameraatje van de iPhone (3G). Met de camerabag applicatie (verkrijgbaar in de app store) kon in zelfs een redelijke bewerking maken op de iPhone zelf.

Binnenkort ga ik toch echt eens proberen om dat plan in de praktijk te brengen om een volledige shoot met de Ixus te doen.