Ik heb nog wel wat gespeeld met analoge fotografie in mijn late tienerjaren maar ik denk niet dat ik ooit fotograaf geworden was zonder de digitale fotografie. Ik hou van de mogelijkheden van de digitale technologie en de snelle feedback. Maar tegelijkertijd mis ik wel het gevoel van af en toe een rolletje film te schieten sinds mijn oude analoge reflex naar de eeuwige jachtvelden verdwenen is. Tijd dus om eens werk te maken van de zoektocht naar een stukje fotografiegeschiedenis. Met middenformaat heb ik nooit eerder gewerkt en daarom schoot ik vorige week snel twee testrolletjes met de Hasselblad van Serge.

Rolfilm koop je niet zomaar eender waar (tegenwoordig). Een oproepje op Twitter, leverde mij een paar gratis rolletjes op van een vriendelijke collega (leuk je eens te ontmoeten Bart). Een rolletje Kodak Porta 400VC was het minst lang vervallen en werd daarom uitgekozen als eerste testfilm. De gesatureerde kleuren van deze film zijn niet aan mij besteed, daarom heb ik er een heel klein beetje aan gesleuteld in Lightroom.

Omdat analoog en zwart/wit nu eenmaal mooi samengaan was ik er toch nog net in geslaagd om ’s morgens voor het bezoekje van Serge een rolletje Fuji Neopan 400 op de kop te tikken.

Het is natuurlijk stevig wennen aan het fotograferen met een Hasselblad maar ik ben helemaal verliefd op de look en het gevoel van het toestel. Ook het vierkante formaat bevalt me verrassend goed. Maar het allerbelangrijkste is toch dat het toestal me uitdaagt om hard te werken aan mijn compositie, pose en licht. Toen ik deze blogpost begon te schrijven, twijfelde ik nog of ik ‘m zou kopen maar ondertussen is de beslissing eigenlijk al genomen.