De laatste tijd valt er niet veel te beleven op mijn blog, waarvoor mijn welgemeende excuses. Even een update over het waarom ik zo weinig blog.

Om te beginnen, zijn er de gewone drukke bezigheden maar daarnaast ben ik bezit met twee grote projecten. Het eerste is de studio. Liters zweet heb ik al gelaten bij het afwerken van mijn fotografische speeltuin. Ik maak me weinig illusies en weet dat de studio nog wel enkele jaren een work-in-progress zal zijn maar ik wil ‘m snel zo ver klaar hebben, dat ik er in kan werken zonder beperkingen. De bovenverdieping is al een tijdje perfect bruikbaar maar zo lang er werkzaamheden bezig zijn, moet ik elke keer heel wat kuisen voor ik kan shooten. En zelfs dan moet ik iedereen begroeten met de woorden: “let niet op de rommel,” en dat ben ik grondig beu.

Deadlines die te ver in de toekomst liggen hebben het voor mij nooit gedaan. Ik heb druk nodig om productief te kunnen zijn. Daarom heb ik mezelf onverantwoorde doelen gesteld om de studio af te werken. In de afgelopen weken ben ik zowat elke avond/nacht in de studio in de weer geweest. Ik heb een paar lelijke gyproc muren en een plafond afgebroken. Vervolgens was het een kwestie van veel kuisen voor ik aan de afwerking kon beginnen. De vloeren boven hebben hun finale vernislaag gekregen en beneden zijn de schilderwerken reeds behoorlijk gevorderd. Ondertussen hebben we ook een hele container gevuld met het bouwafval dat we het laatste jaar verzameld hebben. Wat staat er dan nog op het programma: een tweede laag verf, egaliseren en schilderen van de vloer, de poort behandelen en de keuken installeren. Daarna is het tijd om de meubels te plaatsen, prints op te hangen, … Met de eindstreep in het vizier is het heel motiverend werken, gelukkig kan ik ook op de hulp rekenen van fantastische vrienden.

Een tweetal weken geleden (toen ik in mijn destructieve fase was), vroeg Sofie of ze me mocht fotograferen voor een schoolopdracht over fotografen in hun eigen omgeving. Ik vroeg of het ook “fotograaf die zijn eigen omgeving afbreekt” mocht zijn en dit is het resultaat:

En dan het tweede grote project, een plan waarmee ik al lang rondliep. Tijdens workshops en ontmoetingen met fotografen valt het me vaak op dat het technische aspect van belichting (en het gebruik van losse flitsen) iets is dat de meesten snel onder de knie hebben. Maar een flits kunnen aansturen en de juiste kracht instellen betekent nog niet automatisch dat je een goede belichting hebt. Ik zie vaak mensen die niet goed weten waar ze hun licht moeten zetten, welke modifiers te kiezen, … Ook het gebruik van licht als gereedschap om een verhaal te vertellen, wordt niet altijd optimaal aangewend. Daarom hebben we besloten een DVD op te nemen met de werktitel “Motivational Light”. Er zijn reeds een paar hele goeie How-To video’s op de markt, daarom gaan we ons meer richten op het Why-To, het waarom van bepaalde instellingen. Het wordt de eerste LIME/Bert Stephani DVD en dus weer een heel avontuur.

Hier is alvast een iPhone snapshot van de cast and crew tijdens een shoot in het bos:

Pieter en ik hebben al heel wat tijd en energie gestoken in de planning, het testen en de voorbereidingen op het filmwerk om een kwalitatief product te kunnen garanderen. Onze eerste drie opnamedagen waren hard labeur maar ook dikke fun. We houden jullie zeker op de hoogte van dit project. Indien je zelf vragen hebt waarvan je graag zou willen dat ze in de DVD aan bod komen, stel ze dan in de comments. We kunnen niet garanderen dat elke vraag op de DVD belandt maar we doen ons uiterste best.

Terwijl ik de vierde aflevering van mijn 50/50 project aan het monteren was, besefte ik dat ik aflevering 2 en 3 hier nog niet geblogd heb. Ik vertel er later wel wat meer over, maar voorlopig zullen jullie het met de foto’s moeten doen.

50/50 is een persoonlijk project waarin ik de komende 50 dagen de wereld om me heen ga fotograferen met enkel een 50mm lens.

Verwacht geen dagelijkse video van mij. Ik zal de foto’s van een aantal dagen verzamelen om zo af en toe een filmpje online te zetten. Sommige dagen zal ik meer beelden maken en op andere dagen misschien maar enkele. Wanneer ik voor klanten werk, gebruik ik uiteraard mijn normale arsenaal in functie van de job maar voor al de rest blijf ik bij de 50mm.

Ik zou jullie nog veel meer kunnen vertellen over het waarom van dit project, maar ik zou ook best wat slaap kunnen gebruiken. Daarom schrijf ik het later wel eens neer.

Een hardnekkige griep, noch een zeer pijnlijke tussenribspier kon ons tegenhouden. www.squeezethelime.com is online. Go check it out!

Speciaal voor jullie: een schijfje limoen, smakelijk!

Mocht je het filmpje niet te zien krijgen, probeer dan de Youtube versie

Ik ben benieuwd naar jullie wildste vermoedens waar dit allemaal over zal gaan. Comments please!
Kom erbij op de Lime Facebook Groep

Serge Shadow heeft net een plezant filmpje online gezet over ons fotografentripje naar De Haan van een tijdje geleden. Als er iemand een acteur nodig heeft voor een remake van Platoon, neem gerust contact op met mijn management.

Je kan het filmpje ook in HD bekijken op Vimeo.

Merci voor het fijn gemonteerde souvenir aan deze plezante dag, Serge.

Ik merkte daarnet dat één van mijn filmpjes in de Confessions-reeks de kaap van de 100.000 views overschreden heeft. Een ander filmpje zit er niet ver meer af. Het blijft me verbazen wat een bereik het internet soms kan hebben. Ik had dergelijke cijfers nooit verwacht toen ik met de filmpjes begon maar eerlijk gezegd, ben ik er toch een klein beetje trots op

Vorige week vertelde ik jullie al iets over de nieuwste aflevering van Confessions of a Photographer en ik toonde eerder al een sneak preview van de resultaten van die shoot.

Toch nog even schetsen hoe dit filmpje tot stand kwam. Dit berichtje (maar dan op mijn Engelstalige blog) werd opgemerkt door de mensen van California Sunbounce. Hoewel ik het filmpje van Michael Grecco de moeite vond, kon ik het onmogelijk catalogeren als zijnde ‘Guerilla shooting’. Peter Geller van Sunbounce stelde mij voor om dan maar eens te tonen wat guerilla shooting dan wel is. Dergelijke uitdagingen inspireren me wel en daarom trok ik samen met Jean (die nu ook een blog heeft) op pad. Gelukkig konden we rekenen op de deskundige videohulp van Didier.

En hier volgen een aantal van mijn foto’s:

Een gigantisch dikke merci aan iedereen die aan dit filmpje meegewerkt heeft.

Gemonteerd, voice-overs ingesproken en op YouTube gezwierd. Hier is dan eindelijk aflevering 8 van Confessions of a Photographer:

En hier nog een paar foto’s:

Een speciaal bedankje voor Brendan Conboy die me zomaar voor niks een paar streepjes muziek aanbood.
Nog een hele dikke merci aan Ake en Frederik voor de vakkundige assistentie en het filmen. En natuurlijk ook een dikke bees aan Erika die er nooit een probleem van maakt om mee te gaan in mijn zotste ingevingen.

Hopelijk was deze aflevering het lange wachten waard.

Het is ondertussen net geen maand geleden dat ik al een paar eerste vakantiefoto’s toonde van onze vakantie op Mallorca. Het verwerken van de rest van de foto’s heeft niet lang geduurd maar het heeft wat meer voeten in de aarde gehad om er eens iets anders mee te doen dan een klassieke slideshow mee te maken.

Benieuwd naar wat jullie vinden van de combinatie van fotografie en audio.